காந்தி கண்ட 'ராமராஜ்யமும்' உமர் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சியும்….
அன்பிற்குரிய இஸ்லாமிய சகோதரர்களே!
இன்று நாம் பேச இருக்கின்ற தலைப்பு மிகவும் சுவாரஸ்யமானது.
“மகாத்மா காந்திஜி புகழ்ந்த உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு!”
உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரலி) அவர்களைப் பற்றி நாம் பேசும்போது, அவர்களைப் புகழ்வதற்கு காந்திஜியின் சான்றிதழ் நமக்குத் தேவையில்லை.
ஏனென்றால் உமர் (ரலி) அவர்களைப் பற்றி புகழ்ந்தது மனிதர்கள் அல்ல.
அவர்களின் வாழ்க்கையை உருவாக்கியது அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களின் பயிற்சி.
அவர்களின் சிறப்பை நிரூபிப்பது வரலாறு மட்டுமல்ல.
அவர்களின் சிறப்பை நிரூபிப்பது நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்களின் நாவிலிருந்து வந்த வார்த்தைகள்.
ஆனால் ஒரு விஷயம் நம்மை சிந்திக்க வைக்கிறது.
இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒரு மிகப்பெரிய இந்தியத் தலைவர்—
மகாத்மா காந்தி—
உமர் (ரலி) அவர்களின் வாழ்க்கையை எடுத்துக்காட்டாகச் சொல்கிறார்.
அது ஏன்?
அதுதான் இன்று நாம் சிந்திக்க வேண்டிய கேள்வி.
காந்திஜி உமர் (ரலி) அவர்களை ஏன் எடுத்துக்காட்டாகச் சொன்னார்?
1937-ஆம் ஆண்டு Harijan இதழில் காந்தியார் காங்கிரஸ் தலைவர்களின் வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றி எழுதும்போது, அபூபக்ர் (ரலி), உமர் (ரலி) ஆகியோரின் வாழ்க்கையை எடுத்துக்காட்டாகக் கூறினார்.
அவருடைய கருத்தின் சாரம்:
“அபூபக்ர் மற்றும் உமர் ஆகியோர் மிகப்பெரிய பேரரசுகளின் தலைவர்களாக இருந்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள்.”
சகோதரர்களே!
இந்த ஒரு விஷயத்தை மட்டும் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
ஒரு மனிதன் அதிகாரத்திற்கு வந்தவுடன் என்ன நடக்கிறது?
அதிகாரம் வருவதற்கு முன்பு—
“நான் மக்களுக்காக.”
அதிகாரம் வந்த பிறகு—
“மக்கள் எனக்காக.”
பதவி கிடைப்பதற்கு முன்பு—
“நான் சேவை செய்வேன்.”
பதவி கிடைத்த பிறகு—
“எனக்கு சேவை செய்யுங்கள்.”
இதுதான் உலகத்தின் பல இடங்களில் நாம் பார்க்கும் காட்சி.
ஆனால் உமர் (ரலி) அவர்களின் வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது?
அதிகாரம் அதிகமானபோது பணிவு அதிகமானது.
பொறுப்பு அதிகமானபோது பயம் அதிகமானது.
செல்வாக்கு அதிகமானபோது அல்லாஹ்வின் முன்னால் நடுக்கம் அதிகமானது.
அதுதான் உமர்!
வரலாற்றுப் பின்னணி (1937):
1937-இல்
இந்தியாவில் காங்கிரஸ் அமைச்சரவைகள் பதவியேற்றபோது, தேசத்தந்தை
மகாத்மா காந்தி அவர்கள் "ஹரிஜன்" இதழில் புதிதாகப் பொறுப்பேற்ற
அமைச்சர்களுக்கு ஒரு வெளிப்படையான அறிவுரையை வழங்கினார்.
·
காந்தியின் புகழ்பெற்ற
மேற்கோள்:
"நான்
உங்களுக்கு ராமன் மற்றும் கிருஷ்ணனின் ஆட்சியை உதாரணமாகக் கூற விரும்பவில்லை;
ஏனெனில் அவர்கள் வாழ்ந்த காலம் வரலாற்றுக் குறிப்புகளாக முழுமையாகக்
கிடைக்கவில்லை.
ஆனால் வரலாறு பதிந்து வைத்துள்ள கலீஃபா அபூபக்கர் மற்றும் கலீஃபா உமர்
ஆகியோரின் ஆட்சியை நீங்கள் உதாரணமாகக் கொள்ளுங்கள். உமரைப் போன்ற ஒரு சில
ஆட்சியாளர்கள் கிடைத்தால் மட்டுமே இந்த நாட்டில் உண்மையான சுயாட்சியையும்
நேர்மையான மக்களாட்சியையும் நிறுவ முடியும்."
மையக் கேள்வி:
ஓர் அந்நிய மதத்தைச் சேர்ந்த, அகிம்சையையே
தன் வாழ்நாள் கொள்கையாகக் கொண்ட மகாத்மா காந்தியை, ஒரு
இஸ்லாமிய ஆட்சியாளரான உமர் (ரலி) அவர்கள் இத்தனை ஆழமாகக் கவர்ந்தது ஏன்? அந்த உன்னதப் பண்புகளை ஒவ்வொன்றாக ஆராய்வோம்.
1. அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் எளிமை மற்றும் பொறுப்புணர்ச்சி
மகாத்மா காந்தி ஆடம்பரங்களை
வெறுத்து, அரையாடை அணிந்து ஓர் எளிய மனிதராக
வாழ்ந்தவர். உமர் (ரலி) அவர்களின் எளிமையே காந்தியை முதன்மையாக ஈர்த்தது.
·
ஒட்டுப்போட்ட ஆடையும் ஒட்டகச்
சேவையும்:
ரோம, பாரசீகப் பேரரசுகள் கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்களின் காலடியில்
வீழ்ந்து கிடந்தன. ஆனால் அந்தப் பேரரசர் அணிந்திருந்த உடையில் பன்னிரண்டுக்கும்
மேற்பட்ட ஒட்டுகள் இருந்தன. ஜெருசலேம் நகரை வெற்றிகொண்டபோது, தனது பணியாளருடன் முறைவைத்து ஒட்டகத்தை ஓட்டிச் சென்று, தன் முறை வந்தபோது பணியாளரை ஒட்டகத்தில் ஏற்றிவிட்டுத் தாம் கயிற்றைப்
பிடித்து நடந்து சென்ற மாமனிதர்.
·
சுயகட்டுப்பாடும்
வெளிப்படைத்தன்மையும்:
பைத்துல் மாலில் (பொதுக்
கருவூலம்) இருந்து வந்த துணிகளில் அனைவருக்கும் சமமாகப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது.
உமர் அவர்கள் நீளமான ஆடை அணிந்திருந்ததைக் கண்ட ஒரு சாதாரண குடிமகன், "அனைவருக்கும் ஒரு துணிதான் கிடைத்தது, உங்கள் உயரத்திற்கு அது போதாதே, கூடுதல் துணி
எங்கிருந்து வந்தது?" என்று மேடையிலேயே கேள்வி
எழுப்பினார். உமர் (ரலி) கோபப்படாமல், தன் மகன் அப்துல்லாஹ்
தமக்குக் கிடைத்த துண்டைத் தந்ததை விளக்கி சான்றளித்தார்.
·
மக்களின் ஊழியன்:
ஆட்சியாளர் என்பவர் எஜமானன்
அல்ல; மக்களின் சேவகன் என்ற தத்துவத்தை
உமர் (ரலி) வாழ்ந்து காட்டினார்.
2. அச்சமும் தயவுமற்ற நீதியும் மனித உரிமைகளும்
காந்திஜி கனவு கண்ட சுதந்திர
இந்தியாவில் சாதி, மத, வர்க்க
பேதமற்ற நீதி நிலவ வேண்டும் என்பதே அடிப்படை நோக்கமாக இருந்தது. உமர் (ரலி)
அவர்களின் நீதி பரிபாலனம் இதற்குச் சிறந்த சான்றாக அமைந்தது.
·
ஆளுநரின் மகனுக்குக் கிடைத்த
தண்டனை:
எகிப்தின் ஆளுநரான அம்ர்
இப்னுல் ஆஸ் (ரலி) அவர்களின் மகன், குதிரைப்
பந்தயத்தில் தோற்ற ஒரு சாதாரண எகிப்தியக் கிறித்துவ இளைஞனை அடித்துவிட்ட செய்தி
மதீனாவுக்கு வந்தது. உமர் (ரலி) ஆளுநரையும் அவரது மகனையும் மதீனாவிற்கு வரவழைத்து,
பாதிக்கப்பட்ட கிறித்துவ இளைஞனின் கையில் சவுக்கைக் கொடுத்து
ஆளுநரின் மகனை அடிக்கச் செய்தார்.
·
அதிர்ந்த வரலாற்று வாசகம்:
அப்போது ஆளுநரை நோக்கி உமர்
(ரலி) முழங்கிய வார்த்தைகள் மனித உரிமைப் பிரகடனத்தின் சிகரம்:
"அவர்களது
தாய்மார்கள் அவர்களைச் சுதந்திரமாகப் பெற்றெடுத்திருக்க, மக்களை
எப்போதிலிருந்து நீங்கள் அடிமைகளாக மாற்றத் தொடங்கினீர்கள்?"
·
சிறுபான்மையினர் பாதுகாப்பு:
ஜெருசலேமின் கிறித்துவக் கோவிலை
உமர் (ரலி) பார்வையிட்டபோது தொழுகை நேரம் வந்தது. ஆயர் (Bishop) அங்கேயே தொழுமாறு அழைத்தபோதும், "நான் இங்கு தொழுதால் பிற்காலத்தில் முஸ்லிம்கள் இதனை மசூதியாக
மாற்றிவிடக்கூடும்" என்று கூறி வெளியே சென்று தொழுதார்.
3. பொதுநலனும் சமூகப் பாதுகாப்பும் (Welfare State) (10 நிமிடங்கள்)
காந்தியின் 'சர்வோதயா' (அனைவரின் நல்வாழ்வு) என்ற
தத்துவத்திற்கு உமரின் ஆட்சி நடைமுறை உதாரணமாகத் திகழ்ந்தது.
·
பசிக்கு அஞ்சிய தலைவர்:
"யூப்ரடீஸ்
ஆற்றங்கரையில் ஒரு நாய் பசியால் இறந்தாலும், அதற்கும்
மறுமையில் உமர் பதில் சொல்ல வேண்டுமே" என்று நடுங்கிய இறையச்சம்.
·
இரவு நேரப் பாதுகாப்பு ரோந்து:
அரண்மனையில் உறங்காமல்
நள்ளிரவில் மக்களது நிலையை அறிய மாறுவேடத்தில் வீதிகளில் உலா வந்தார். ஒரு குடிசையில்
குழந்தைகள் பசியால் அழுவதையும், தாய் வெறும்
தண்ணீரை அடுப்பில் வைத்து ஏமாற்றுவதையும் கண்டு கலங்கி, தாமே
சென்று பைத்துல் மாலிலிருந்து கோதுமை மற்றும் நெய் மூட்டையைத் தன் முதுகில்
சுமந்து கொண்டுவந்து உணவளித்தார்.
·
முதியோர் மற்றும் ஆதரவற்றோர்
ஓய்வூதியம்:
பிச்சை எடுத்துக்கொண்டிருந்த
ஒரு முதிய யூதரைப் பார்த்தபோது, "இவரது
இளமைக்காலத்தில் நாம் ஜிஸ்யா வரி வசூலித்துவிட்டு, முதுமையில்
இவரைப் பிச்சை எடுக்க வைப்பது நியாயமல்ல" என்று கூறி, அரசுப்
பொது நிதியிலிருந்து அவருக்கு வாழ்நாள் உதவித்தொகை வழங்க உத்தரவிட்டார்.
4. இன்றைய தலைமைத்துவத்திற்கான படிப்பினைகளும் நிறைவும் (10
நிமிடங்கள்)
·
பதவி என்பது ஆதிக்கமல்ல, அமானிதம் (பொறுப்பு):
இன்றைய அரசியல், சமூக மற்றும் குடும்பத் தலைவர்கள் அதிகாரம் என்பது
சுயலாபத்திற்கானது அல்ல; மக்கள் பணிக்குரிய சுமை என்பதை உணர
வேண்டும்.
·
காந்தியின் சிந்தனை காட்டும்
வழி:
காந்திஜி இஸ்லாமிய வரலாற்றை
வெறுமனே கடந்து போகவில்லை; அதிலிருந்த உன்னதமான தலைமைத்துவப்
பண்புகளைப் பிரித்தெடுத்து சமூகத்தின் முன் வைத்தார். உமர் (ரலி) அவர்களின்
நேர்மையும் தியாகமுமே அவரை அப்படிப் பேச வைத்தன.
·
நிறைவுரை மற்றும் பிரார்த்தனை:
தலைமைத்துவத்தின் தரம் அதிகார பலத்தில் இல்லை; அது எளிய மனிதர்களுக்கு வழங்கும் நீதியிலும் கண்ணியத்திலுமே அடங்கியுள்ளது. உமர் (ரலி) அவர்கள் காட்டிய நீதியையும், காந்திஜி வியந்து போற்றிய அந்த வாய்மையையும் நமது வாழ்விலும் அமைப்புகளிலும் நிலைநிறுத்த முயற்சிப்போ
உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு)
ஏற்கனவே சொல்லப்பட்டவற்றைத் தவிர்த்து — புதிய சம்பவங்களிலிருந்து புதிய படிப்பினைகள்
الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على رسول الله ﷺ
அன்பிற்குரிய சகோதரர்களே!
இன்று நாம் உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களைப் பற்றி பேசுகிறோம்.
ஆனால் ஏற்கனவே அவரைப் பற்றி நாம் கூறிய விஷயங்களை மீண்டும் சொல்லப் போவதில்லை.
அவருடைய எளிமையைப் பற்றி நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
ஏழைகளின் நிலையை அறிய அவர் இரவில் சென்றதைப் பற்றி கேட்டிருக்கிறோம்.
நீதியைப் பற்றி கேட்டிருக்கிறோம்.
ஆளுநர்களைக் கண்காணித்ததைப் பற்றி கேட்டிருக்கிறோம்.
ஷூராவைப் பற்றி கேட்டிருக்கிறோம்.
ஷாம் தொற்றுநோய் சம்பவத்தைப் பற்றி கேட்டிருக்கிறோம்.
பைத்துல் மக்திஸ் சம்பவத்தைப் பற்றியும் கேட்டிருக்கிறோம்.
எனவே இன்று நாம் வேறு கதவுகளைத் திறப்போம்.
உமர் (ரழி) அவர்களின் வாழ்க்கையில் இன்னும் பேசப்பட வேண்டிய சில சம்பவங்களைப் பார்ப்போம்.
1. நபி ﷺ அவர்கள் மறைந்த செய்தியை கேட்ட உமர் (ரலி)
சகோதரர்களே!
ஒரு மனிதனுடைய ஈமான் சோதிக்கப்படுவது சில நேரங்களில் எதிரி முன் நிற்கும்போது அல்ல.
அவன் மிகவும் நேசித்த ஒருவரை இழக்கும்போதுதான்.
நபி ﷺ அவர்கள் மறைந்தபோது, உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு அந்தச் செய்தியை உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
அவர் மக்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.
அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் வந்தார்கள்.
அவர்கள் நபி ﷺ அவர்களின் முகத்தைப் பார்த்தார்கள்.
முத்தமிட்டார்கள்.
அழுதார்கள்.
பின்னர் மக்களிடம் வந்து, அல்லாஹ்வின் வசனத்தை ஓதினார்கள்:
“முஹம்மது ஒரு தூதரே; அவருக்கு முன்னரும் தூதர்கள் சென்றுவிட்டார்கள்...”
அந்த வசனத்தை கேட்டபோது உமர் (ரழி) அவர்களின் கால்கள் தாங்கவில்லை.
அவர் பின்னர் கூறினார்:
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அந்த வசனத்தை ஓதியவுடன், தாம் கீழே விழுந்துவிட்டதாக.
அப்போது தான் நபி ﷺ அவர்கள் உண்மையாக மறைந்துவிட்டார்கள் என்பதை அவருடைய உள்ளம் ஏற்றுக்கொண்டது.
ஆதாரம்: ஸஹீஹுல் புகாரி 4452–4454.
இங்கே படிப்பினை என்ன?
உமர் (ரழி) போன்ற மகத்தான சஹாபி கூட ஒரு கணத்தில் உணர்ச்சியால் பாதிக்கப்பட்டார்.
ஆனால் முக்கியமானது என்ன?
உண்மை அவருக்கு எதிராக வந்தபோது, அவர் உண்மையை மறுக்கவில்லை.
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டார்.
இதுதான் மிகப் பெரிய பண்பு.
நம்முடைய கருத்து தவறு என்று நிரூபிக்கப்பட்டால் நாம் என்ன செய்கிறோம்?
“நான் சொன்னது சரிதான்” என்று பிடிவாதப்படுகிறோமா?
அல்லது:
“ஆதாரம் என்ன சொல்கிறதோ அதைத்தான் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்”
என்று சொல்கிறோமா?
ஒரு மனிதனின் அறிவு அவன் எவ்வளவு பேசுகிறான் என்பதில் தெரியாது.
தவறு தெரிந்தபோது எவ்வளவு விரைவாக உண்மைக்குத் திரும்புகிறான் என்பதில்தான் தெரியும்.
2. ஹுதைபிய்யாவில் உமர் (ரலி) — மனதில் எழுந்த கேள்வியை மறைக்கவில்லை
அடுத்த சம்பவம் மிகவும் ஆழமானது.
ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை.
வெளிப்படையாகப் பார்த்தால் முஸ்லிம்களுக்கு சாதகமாகத் தெரியாத பல நிபந்தனைகள் இருந்தன.
அந்த நேரத்தில் உமர் (ரழி) அவர்களின் உள்ளத்தில் கேள்விகள் எழுந்தன.
அவர் நபி ﷺ அவர்களிடம் கேட்டார்:
“நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் அல்லவா?”
நபி ﷺ:
“ஆம்.”
“நாம் சத்தியத்தில் இல்லையா?”
“ஆம்.”
“அப்படியிருக்கும்போது ஏன் இவ்வாறு சமரசம் செய்ய வேண்டும்?”
என்று உமர் (ரழி) கேள்வி கேட்டார்கள்.
நபி ﷺ அவர்கள் அல்லாஹ்வின் கட்டளையைப் பின்பற்றுவதாக விளக்கினார்கள்.
அதற்குப் பிறகும் உமர் (ரழி) அவர்களின் மனம் முழுமையாக அமைதியடையவில்லை.
அவர் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடமும் சென்று அதே கேள்விகளை கேட்டார்.
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும்:
“அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர். அவர் தனது இறைவனுக்கு மாறு செய்யமாட்டார். அவரைப் பின்பற்று.”
என்று கூறினார்கள்.
பின்னர் உமர் (ரழி) அவர்கள் தாம் கேட்ட அந்தக் கேள்விகளுக்காக வருத்தப்பட்டு, அதற்குப் பரிகாரமாக பல நல்ல செயல்களைச் செய்ததாக அறிவிக்கப்படுகிறது.
ஆதாரம்: ஸஹீஹுல் புகாரி 2731–2732.
இதிலிருந்து என்ன கற்கிறோம்?
இங்கே உமர் (ரழி) அவர்களை விமர்சிப்பது நம் நோக்கம் அல்ல.
மாறாக அவருடைய திருத்திக்கொள்ளும் திறனை கவனிக்க வேண்டும்.
ஒரு கேள்வி கேட்டது தவறு என்றால்?
அதை மறைக்கவில்லை.
“நான் பெரிய சஹாபி; நான் எப்படி தவறு செய்ததாக ஒப்புக்கொள்வது?” என்று அகந்தை கொள்ளவில்லை.
மாறாக:
“என்னிடமிருந்து தவறு நடந்துவிட்டது; இனி என்ன செய்ய வேண்டும்?”
என்று செயலால் காட்டினார்.
சகோதரர்களே!
நம்முடைய வாழ்க்கையில் இது மிகவும் முக்கியம்.
கணவன் மனைவியிடம் தவறு செய்தால் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்.
தந்தை பிள்ளையிடம் தவறு செய்தால் அதை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆசிரியர் மாணவனிடம் தவறு செய்தால் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
ஒரு நிர்வாகி தவறு செய்தால் முடிவை மாற்றத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
தவறே செய்யாத மனிதனைத் தேட வேண்டாம்.
தவறு தெரிந்தவுடன் திரும்பும் மனிதனாக இருப்பதையே நாட வேண்டும்.
3. ஹாதிப் (ரலி) சம்பவம் — தீர்ப்பு வழங்குவதற்கு முன் முழு உண்மையை அறிய வேண்டும்
இப்போது இன்னொரு முக்கியமான சம்பவம்.
ஹாதிப் இப்னு அபீ பல்தஅ (ரழி) அவர்கள் மக்காவில் இருந்த சிலருக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பியிருந்தார்கள்.
அது நபி ﷺ அவர்களின் நடவடிக்கையைப் பற்றிய தகவல் கொண்டிருந்தது.
கடிதம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
இந்தச் செய்தியை அறிந்த உமர் (ரழி) அவர்கள் மிகவும் கடுமையாகப் பதிலளித்தார்கள்.
அவர்:
“இவர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் துரோகம் செய்துவிட்டார்; அவரைத் தண்டிக்க அனுமதியுங்கள்”
என்று கேட்டார்கள்.
ஆனால் நபி ﷺ அவர்கள் உடனடியாக தண்டனை வழங்கவில்லை.
முதலில் ஹாதிப் (ரழி) அவர்களிடம்:
“நீ இப்படிச் செய்ததற்கு என்ன காரணம்?”
என்று கேட்டார்கள்.
ஹாதிப் (ரழி) அவர்கள் தமது குடும்பத்தைப் பாதுகாக்கும் நோக்கமே இருந்ததாக விளக்கினார்கள்.
அப்போது நபி ﷺ அவர்கள் அவருடைய விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.
உமர் (ரழி) அவர்கள் உடனே தமது நிலைப்பாட்டைத் திருத்திக்கொண்டார்கள்.
அவருடைய கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.
அவர்:
“அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்றாக அறிவார்கள்.”
என்று கூறினார்.
ஆதாரம்: ஸஹீஹுல் புகாரி 3983.
இந்த சம்பவத்தின் மிகப் பெரிய படிப்பினை
ஒரு செய்தி நமக்கு கோபத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
ஆனால்:
கோபம் = தீர்ப்பு அல்ல.
ஒருவரைப் பற்றி ஒரு குற்றச்சாட்டு வந்தால்,
“அவர் இப்படித்தான்!”
என்று உடனடியாக முடிவு செய்துவிடக்கூடாது.
முதலில்:
என்ன நடந்தது?
ஏன் நடந்தது?
முழு சூழ்நிலை என்ன?
அந்த மனிதருடைய விளக்கம் என்ன?
ஆதாரம் என்ன?
என்பதை அறிய வேண்டும்.
இன்றைய சமூக ஊடக காலத்தில் இது மிகவும் முக்கியமான பாடம்.
ஒரு வீடியோவின் ஒரு பகுதியைப் பார்த்து தீர்ப்பு.
ஒரு செய்தியின் ஒரு வரியைப் பார்த்து தீர்ப்பு.
ஒருவர் சொன்ன குற்றச்சாட்டை கேட்டவுடன் தீர்ப்பு.
இஸ்லாமிய குணம் என்பது உண்மையை அறியாமல் அவசரமாக தீர்ப்பு வழங்குவது அல்ல.
4. உமர் (ரலி) மற்றும் பஞ்சக்காலம் — மக்கள் சாப்பிடாததைத் தலைவர் சாப்பிடக்கூடாது என்ற உணர்வு
இப்போது நாம் முன்னர் பேசிய பொதுவான ஏழை அக்கறையைத் தாண்டி ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தைப் பார்க்கலாம்.
உமர் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சியில் ஒரு கடுமையான பஞ்சம் ஏற்பட்டது.
அந்த ஆண்டு வரலாற்றில் ‘ஆம் அர்ரமாதா’ — சாம்பல் ஆண்டு என்று அழைக்கப்பட்டது.
மக்கள் உணவுக்காக மிகவும் கஷ்டப்பட்டார்கள்.
இந்தச் சூழ்நிலையில் உமர் (ரழி) தமக்காக கிடைக்கக்கூடிய உயர்ந்த உணவைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை.
அவர் மக்கள் அனுபவிக்கும் கஷ்டத்தை தாமும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்.
வரலாற்று ஆதாரங்களில், அவர் நெய், பால் போன்ற வசதியான உணவுகளை மக்கள் நிலைமை சீராகும் வரை தவிர்த்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
அவருடைய சிந்தனை:
“என் மக்கள் அனுபவிக்கும் கஷ்டத்தை நான் உணராமல் அவர்களுக்காக எப்படி உண்மையாக கவலைப்பட முடியும்?”
என்பதாக இருந்தது.
படிப்பினை
இது ஏழைகளுக்கு உணவு கொடுப்பதைவிட ஒரு படி மேலான பாடம்.
மற்றவர்களின் துயரத்தை உணரக்கூடிய வாழ்க்கை வேண்டும்.
ஒரு ஆசிரியர் மாணவனின் சிரமத்தை உணர வேண்டும்.
ஒரு முதலாளி தொழிலாளியின் வாழ்க்கைச் சுமையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
ஒரு குடும்பத் தலைவர் குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலையை உணர வேண்டும்.
ஒரு சமூகத் தலைவர் மக்களின் உண்மையான நிலையை அறிய வேண்டும்.
தொலைவில் இருந்து இரக்கம் காட்டுவது ஒன்று; அருகில் இருந்து துயரத்தை உணருவது வேறு.
5. பஞ்சத்தை எதிர்கொள்ள அவர் செய்தது வெறும் தியாகம் அல்ல — நிர்வாக நடவடிக்கையும்
இங்கே இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்.
உமர் (ரழி) அவர்கள் தாம் குறைவாகச் சாப்பிட்டுவிட்டால் பிரச்சினை தீர்ந்துவிடும் என்று நினைக்கவில்லை.
அவர் மற்ற பகுதிகளிலிருந்தும் உணவு உதவிகளை வரவழைத்தார்.
சிரியா, பாலஸ்தீனம் உள்ளிட்ட பகுதிகளிலிருந்து உணவுப் பொருட்கள் அனுப்பப்பட்டதாக வரலாற்று ஆதாரங்கள் பதிவு செய்கின்றன.
அதாவது அவர்:
தனிப்பட்ட தியாகத்தையும் செய்தார்; நிர்வாகத் தீர்வையும் தேடினார்.
இதுதான் மிகப் பெரிய பாடம்
நல்ல மனம் மட்டும் போதாது.
ஒருவர் பசியால் தவிக்கிறார்.
அவரைப் பார்த்து:
“அல்லாஹ் உங்களுக்கு உதவி செய்வானாக”
என்று சொல்வது நல்லது.
ஆனால் நம்மால் உணவு கொடுக்க முடியுமானால் உணவு கொடுக்க வேண்டும்.
ஒரு குடும்பத்திற்கு பிரச்சினை என்றால்:
பரிதாபம் மட்டும் அல்ல — தீர்வும் தேவை.
ஒரு பள்ளியில் மாணவர்கள் சிரமப்படுகிறார்கள் என்றால்:
கவலை மட்டும் அல்ல — திட்டமும் தேவை.
ஒரு மஸ்ஜிதில் நிர்வாகப் பிரச்சினை என்றால்:
குற்றச்சாட்டு மட்டும் அல்ல — நடைமுறையும் தேவை.
உமர் (ரழி) அவர்களின் வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லும் நிர்வாகப் பாடம்:
உணர்ச்சி மனிதனை நகர்த்த வேண்டும்; அறிவு அவனை சரியான திசையில் நடத்த வேண்டும்.
6. ஹிஜ்ரி நாட்காட்டி — ஒரு சிறிய நிர்வாகப் பிரச்சினைக்கு நீண்டகால தீர்வு
சகோதரர்களே!
இன்று உலகம் முழுவதும் முஸ்லிம்கள் பயன்படுத்தும் ஹிஜ்ரி ஆண்டுக் கணக்கு இருக்கிறது.
அதன் அதிகாரப்பூர்வ பயன்பாடு உமர் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் நிறுவப்பட்டது என்று ஆரம்பகால வரலாற்று ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. தேதி தொடர்பாக 16, 17, 18 ஹிஜ்ரி என வேறுபட்ட வரலாற்றுச் செய்திகள் இருப்பினும், உமர் (ரழி) காலத்தில் இது ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டதில்தான் பொதுவான உடன்பாடு உள்ளது.
பின்னணி என்ன?
அரசு பெரிதாக வளர்ந்தபோது கடிதங்கள், ஒப்பந்தங்கள், நிர்வாக ஆவணங்கள் தேதியில்லாமல் அல்லது தெளிவற்ற தேதியுடன் வந்ததால் குழப்பம் ஏற்பட்டது என்று வரலாற்றுச் செய்திகள் கூறுகின்றன.
அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் சஹாபாக்களை அழைத்து ஆலோசனை செய்தார்கள்.
எந்த நிகழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆண்டுகளை எண்ணுவது?
பல கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டன.
இறுதியில் ஹிஜ்ரத் அடிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
இங்கே நமக்கான பாடம்
ஒரு பெரிய மாற்றம் எப்போதும் பெரிய பிரச்சினையிலிருந்து தொடங்க வேண்டியதில்லை.
சிறிய நிர்வாகக் குழப்பத்தை சரிசெய்யும் முயற்சியே பல தலைமுறைகளுக்கு பயன்படும் அமைப்பாக மாறலாம்.
இன்று நம்முடைய பள்ளியில் தேதி சரியாகப் பதிவு செய்யப்படுகிறதா?
மஸ்ஜிதின் ஆவணங்கள் ஒழுங்காக உள்ளதா?
நிதிக் கணக்குகள் தெளிவாக உள்ளதா?
குடும்பத்தில் முக்கியமான ஆவணங்கள் பாதுகாப்பாக உள்ளனவா?
ஒழுங்கு என்பது சிறிய விஷயம் என்று நினைக்கக்கூடாது.
ஒழுங்கான சிறிய செயல்கள் பெரிய நன்மைகளை உருவாக்குகின்றன.
7. வெற்றி பெற்ற நிலங்களைப் பற்றி எடுத்த நிர்வாக முடிவு
உமர் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் முஸ்லிம் ஆட்சி விரிவடைந்தபோது மிகப் பெரிய கேள்வி எழுந்தது:
புதியதாகக் கிடைத்த விவசாய நிலங்களை எவ்வாறு நிர்வகிப்பது?
அனைத்தையும் உடனடியாக வெற்றி பெற்ற வீரர்களிடையே பகிர்ந்துவிடலாமா?
அல்லது அந்த நிலங்களிலிருந்து தொடர்ந்து வருவாய் உருவாகும் வகையில் நிர்வகிக்கலாமா?
உமர் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் ஈராக் போன்ற பகுதிகளின் விவசாய நிலங்கள் தொடர்பாக கharāj முறையிலான வருவாய் நிர்வாகம் வளர்ந்தது என்று வரலாற்று மற்றும் ஃபிக்ஹ் ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இதன் நோக்கங்களில் ஒன்று நிலம் உற்பத்தியில் தொடரவும், அதன் வருவாய் பொதுப் பயன்பாடுகளுக்குச் செல்லவும் செய்வதாக விளக்கப்படுகிறது.
இதிலிருந்து ஒரு தனியான படிப்பினை
உடனடி லாபத்தைவிட நீண்டகால நன்மையைப் பார்க்க வேண்டும்.
இது ஒரு தலைவருக்கு மட்டுமல்ல.
வியாபாரத்திலும் இதே விதி.
ஒரு பொருளை இன்று அதிக விலைக்கு விற்றால் லாபம் கிடைக்கலாம்.
ஆனால் நம்பிக்கையை இழந்தால் நீண்டகால நஷ்டம்.
ஒரு மஸ்ஜித் நிர்வாகத்தில் இன்று ஒரு முடிவு நமக்கு சாதகமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதன் விளைவு என்ன?
ஒரு குடும்பத்தில் இன்று ஒரு கடுமையான முடிவு எடுக்கலாம்.
ஆனால் குழந்தையின் எதிர்காலத்தில் அதன் தாக்கம் என்ன?
முன்னோக்கிப் பார்க்கும் அறிவுதான் பொறுப்பான முடிவின் அடையாளம்.
8. உமர் (ரலி) அவர்களின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு ஆழமான பண்பு — கேள்வி கேட்கத் தயக்கம் இல்லை
நாம் முன்னர் பார்த்த சம்பவங்களில் ஒன்று ஹுதைபிய்யா.
ஆனால் அந்த சம்பவத்தின் இன்னொரு கோணத்தை கவனிக்க வேண்டும்.
உமர் (ரழி) அவர்கள் தமது உள்ளத்தில் எழுந்த கேள்வியை அடக்கிவைக்கவில்லை.
அவர் கேட்டார்.
அவருக்கு பதில் கிடைத்தது.
பின்னர் உண்மை தெளிவானபோது அதை ஏற்றுக்கொண்டார்.
இது அறிவைப் பெறுவதற்கான ஒரு முக்கியமான வழி.
கேள்வி கேட்பது தவறு அல்ல.
ஆதாரமில்லாமல் பிடிவாதமாக இருப்பதுதான் பிரச்சினை.
ஒரு மாணவன் கேள்வி கேட்கிறான்.
அவனை கேலி செய்யக்கூடாது.
ஒரு இளைஞன் மார்க்க விஷயத்தில் சந்தேகம் கேட்கிறான்.
அவனை உடனே மோசமானவன் என்று முத்திரை குத்தக்கூடாது.
முதலில் அவனுடைய கேள்வியைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
கேள்வி சரியான கதவைத் திறந்தால் அறிவு வருகிறது.
9. உமர் (ரலி) — உணர்ச்சி இருந்தாலும் ஆதாரத்தின் முன் நிற்கும் மனிதர்
ஹாதிப் சம்பவத்தை மீண்டும் கதையாகச் சொல்லாமல் அதன் உள்பொருளை மட்டும் பார்ப்போம்.
உமர் (ரழி) அவர்களிடம் மிக வலுவான உணர்ச்சி இருந்தது.
ஆனால் நபி ﷺ அவர்களின் விளக்கம் வந்தபோது:
“நான் நினைத்ததே சரி”
என்று அவர் பிடிவாதப்படவில்லை.
அவர்:
“அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்றாக அறிவார்கள்.”
என்று ஏற்றுக்கொண்டார்.
இதுதான் அறிவின் பணிவு.
இன்று நம்மிடம் ஒரு கருத்து இருக்கலாம்.
ஒரு மார்க்க அறிஞரிடம் வேறு விளக்கம் இருக்கலாம்.
ஒரு ஆதாரம் நமக்குப் புதிதாக இருக்கலாம்.
அப்போது:
“என் கருத்து மாறக்கூடாது”
என்று பிடித்துக்கொள்வதைவிட:
“உண்மை எது?”
என்று தேடுவது முக்கியம்.
10. உமர் (ரலி) வாழ்க்கையின் இந்தப் பகுதிகளிலிருந்து 10 புதிய படிப்பினைகள்
இப்போது இன்று பார்த்த விஷயங்களை மீண்டும் கதைகளாகச் சொல்லாமல், அவற்றின் சாரத்தை எடுத்துக்கொள்வோம்.
1. உணர்ச்சி உண்மையை மாற்றக்கூடாது
துயரம் வந்தாலும் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
2. தவறை ஒப்புக்கொள்வது அவமானம் அல்ல
தவறைத் திருத்தாமல் இருப்பதுதான் ஆபத்து.
3. கேள்வி கேட்பது அறிவின் எதிரி அல்ல
சரியான பதிலைத் தேடும் கேள்வி அறிவை வளர்க்கும்.
4. தீர்ப்புக்கு முன் உண்மையை அறிய வேண்டும்
ஒரு செய்தி கேட்டவுடன் மனிதரை குற்றவாளியாக்கக்கூடாது.
5. கோபம் இருந்தாலும் கட்டுப்பாடு வேண்டும்
உணர்ச்சி வேகம் முடிவெடுப்பதற்கான ஒரே அளவுகோலாக இருக்கக்கூடாது.
6. தலைமை என்பது தியாகமும் தீர்வும் சேர்ந்தது
தலைவர் துன்பத்தை உணர வேண்டும்; அதே நேரத்தில் பிரச்சினைக்கான நடைமுறை வழியையும் தேட வேண்டும்.
7. சிறிய நிர்வாகக் குறைபாட்டை அலட்சியம் செய்யக்கூடாது
இன்று சரிசெய்யப்படாத சிறிய குழப்பம் நாளை பெரிய பிரச்சினையாகலாம்.
8. உடனடி லாபத்தைவிட நீண்டகால நன்மையைப் பார்க்க வேண்டும்
ஒரு முடிவின் விளைவுகள் அடுத்த தலைமுறையையும் தொடலாம்.
9. அறிவுடையவன் தனது கருத்தைத் திருத்தத் தயங்கமாட்டான்
உண்மைக்கு முன் “நான்” சிறியதாக வேண்டும்.
10. பொறுப்பு அதிகமானால் சுயநலம் குறைய வேண்டும்
மக்கள் நம்மை நம்பி ஒரு பொறுப்பை கொடுத்தால், அது நமக்கு கிடைத்த அதிகாரம் அல்ல.
நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அமானத்.
நிறைவுரை
சகோதரர்களே!
உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் வாழ்க்கையை நாம் படிக்கும்போது, அவருடைய வலிமையை மட்டும் பார்க்கக்கூடாது.
அவருடைய திருத்திக்கொள்ளும் திறனை பார்க்க வேண்டும்.
அவருடைய கேள்வி கேட்கும் தைரியத்தை பார்க்க வேண்டும்.
அவருடைய ஆதாரத்திற்கு முன் பணியும் மனதை பார்க்க வேண்டும்.
அவருடைய மக்களின் துயரத்தை உணர்ந்த உள்ளத்தை பார்க்க வேண்டும்.
அவருடைய நிர்வாக சிந்தனையை பார்க்க வேண்டும்.
அவருடைய நீண்டகால விளைவுகளைப் பார்க்கும் பார்வையை பார்க்க வேண்டும்.
நபி ﷺ அவர்கள் மறைந்தபோது உணர்ச்சியால் தள்ளாடிய மனிதர்...
அதே மனிதர் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஹுதைபிய்யாவில் கேள்வி கேட்ட மனிதர்...
அதே மனிதர் பின்னர் தன்னுடைய கேள்விகளுக்காக தன்னைத் திருத்திக்கொண்டார்.
ஹாதிப் (ரழி) சம்பவத்தில் கடுமையான தீர்ப்பைக் கேட்ட மனிதர்...
அதே மனிதர் நபி ﷺ அவர்களின் விளக்கம் வந்தவுடன்:
“அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்றாக அறிவார்கள்”
என்று பணிந்தார்.
பஞ்சம் வந்தபோது தன் உணவை மட்டும் குறைக்கவில்லை...
மக்களின் தேவையைத் தீர்க்க நிர்வாக நடவடிக்கையும் எடுத்தார்.
அரசு வளர்ந்தபோது அதிகாரத்தை மட்டும் பெருக்கவில்லை...
அதை ஒழுங்குபடுத்தும் அமைப்புகளையும் உருவாக்கினார்.
இதுதான் உமர் (ரழி) அவர்களின் வாழ்க்கையின் நாம் இன்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய புதிய முகம்.
சகோதரர்களே!
நம்முடைய வீட்டில் ஒரு பிரச்சினை வந்தால்:
நான் சரியா? உண்மை சரியா?
என்று கேட்போம்.
ஒருவரைப் பற்றி செய்தி வந்தால்:
முழு உண்மை என்ன?
என்று கேட்போம்.
ஒரு பொறுப்பு கிடைத்தால்:
இதனால் எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?
என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக:
இதனால் யாருக்கு என்ன நன்மை கிடைக்கும்?
என்று கேட்போம்.
ஒரு முடிவு எடுக்கும்போது:
இன்று என்ன நடக்கும்?
என்று மட்டும் அல்ல:
இதன் விளைவு நாளை என்ன?
என்று சிந்திப்போம்.
இதுவே உமர் (ரழி) அவர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு ஆழமான மாற்றம்.
இறுதி துஆ
யா அல்லாஹ்!
உண்மை தெளிவாகும்போது அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் பணிவை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.
தவறு நடந்தால் திருந்தும் தைரியத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.
கோபம் வந்தாலும் நியாயத்தை மறக்காத உள்ளத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.
மக்களின் துயரத்தை உணரக்கூடிய இரக்கத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.
எங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பொறுப்பையும் அமானத் என்று உணரச் செய்வாயாக.
எங்கள் வீடுகளிலும், எங்கள் மஸ்ஜித்களிலும், எங்கள் வியாபாரங்களிலும், எங்கள் சமூகப் பணிகளிலும் உண்மையையும் ஒழுங்கையும் ஏற்படுத்துவாயாக.
நாம் பேசுவதைக் காட்டிலும் செயல்படுபவர்களாக ஆக்குவாயாக.
நாம் அறிந்ததைவிட உண்மையைத் தேடுபவர்களாக ஆக்குவாயாக.
நாம் பெற்ற பதவியால் பெருமைப்படாமல், நமக்கு வழங்கப்பட்ட பொறுப்பைப் பற்றி பயப்படுபவர்களாக ஆக்குவாயாக.
யா அல்லாஹ்! உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் ஈமானிலிருந்தும், உண்மைக்கான பணிவிலிருந்தும், பொறுப்புணர்விலிருந்தும், திருத்திக்கொள்ளும் குணத்திலிருந்தும் எங்களுக்கு பயனுள்ள பங்கை வழங்குவாயாக.
ஆமீன். யா ரப்பல் ஆலமீன்.
மாக.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக