நாம் செய்யும் தவறுகளால் நம்முடைய தஃவா வீரியமற்று போகின்றதா?

 

உரை: இமாம் ஹபீப்

முன்னுரை: மற்றவர்களைத் திருத்துவதற்கு முன் நம்மைத் திருத்துவோம்!

அன்பிற்குரிய இஸ்லாமியச் சகோதரர்களே!

இன்று நாம் சிந்திக்கப்போகும் தலைப்பு, தஃவா செய்கின்ற ஒவ்வொருவரும் தன்னுடைய உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதிய வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு கேள்வி:

“நாம் செய்யும் தவறுகளால் நம்முடைய தஃவா வீரியமற்று போகின்றதா?”

நாம் மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்கிறோம். தொழுகையின் பக்கம் அழைக்கிறோம். குர்ஆனின் பக்கம் அழைக்கிறோம். நபி ﷺ அவர்களின் வழிமுறையைப் பின்பற்றுமாறு அறிவுரை கூறுகிறோம். தீமைகளிலிருந்து விலகி நன்மைகளில் ஈடுபடுமாறு மக்களுக்கு எடுத்துரைக்கிறோம்.

ஆனால், இவ்வளவு பேசுகின்ற நம்முடைய தஃவா ஏன் சில நேரங்களில் மக்களின் உள்ளங்களைத் தொடுவதில்லை?

நாம் பேசுகிறோம்; ஆனால் மக்கள் மாறுவதில்லை என்று ஏன் வருத்தப்படுகிறோம்?

நாம் அறிவுரை கூறுகிறோம்; ஆனால் சிலர் நம்மிடமிருந்து விலகிச் செல்கிறார்கள்?

நாம் உண்மையை எடுத்துச் சொல்கிறோம் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் நாம் சொல்லும் விதத்திலும், நம்முடைய நடத்தையிலும், நம்முடைய எண்ணத்திலும் ஏதாவது தவறு இருக்கிறதா என்று சிந்தித்திருக்கிறோமா?

அன்பான சகோதரர்களே!

ஒரு மருத்துவர் நோயாளியைக் குணப்படுத்துவதற்காக மருந்து கொடுக்கிறார். ஆனால் அந்த மருந்தைச் சரியான முறையில் கொடுக்கவில்லையென்றால் என்ன ஆகும்? நோயாளிக்குப் பயன் கிடைக்காமல் போகலாம்.

அன்பான சகோதரர்களே!

உங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன். சற்று உங்கள் மனதிற்குள் பதில் சொல்லுங்கள்.

ஒரு முஸ்லிம் கடைக்குச் செல்கிறார். அவர் தொழுகிறார், நோன்பு நோற்கிறார், மார்க்கத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார். ஆனால் வியாபாரத்தில் ஏமாற்றுகிறார். கடன் வாங்கிவிட்டு திருப்பிக் கொடுப்பதில்லை. வாடிக்கையாளரிடம் பொய் சொல்கிறார்.

அவரைப் பார்க்கும் ஒரு முஸ்லிம் அல்லாதவர் என்ன நினைப்பார்?

“இவர் பின்பற்றும் மார்க்கம் நல்லதாக இருக்கலாம். ஆனால் இவர் ஏன் இப்படி நடந்து கொள்கிறார்?” என்று கேட்கலாம்.

இப்போது இன்னொரு காட்சியைப் பாருங்கள்.

ஒரு முஸ்லிம் இளைஞர் தொழுகிறார். அவர் நேர்மையாக இருக்கிறார். யாருக்கும் அநியாயம் செய்வதில்லை. அண்டை வீட்டாருக்கு உதவுகிறார். தவறு செய்தால் மன்னிப்புக் கேட்கிறார். அவரிடம் மார்க்கத்தைப் பற்றி கேட்கும்போது, தெரியாததைத் தெரியாது என்று நேர்மையாகச் சொல்கிறார்.

அவரைப் பார்க்கும் ஒருவர், “இஸ்லாம் இவருடைய நடத்தையில் இவ்வளவு அழகாக வெளிப்படுகிறதே!” என்று சிந்திக்கலாம்.

சகோதரர்களே! இருவரும் முஸ்லிம்கள்தான். ஆனால் அவர்களுடைய நடத்தையால் மற்றவர்களிடம் ஏற்படும் தாக்கம் ஒரே மாதிரியாக இருக்குமா?

நாம் இஸ்லாத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது மக்கள் நம்முடைய வார்த்தைகளைக் கேட்கிறார்கள். ஆனால் நம்முடைய வாழ்க்கையைப் பார்க்கும்போது நம்முடைய வார்த்தைகளின் உண்மைத்தன்மையை மதிப்பிடுகிறார்கள்.

இங்கே ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். ஒரு முஸ்லிமின் தவறைப் பார்த்து முழு இஸ்லாத்தையும் தீர்மானிப்பது சரியல்ல. அதே நேரத்தில், நம்முடைய தவறுகள் இஸ்லாத்தைப் பற்றி மற்றவர்களுக்கு தவறான எண்ணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

அதனால் இன்று நாம் மற்றவர்களுடைய தவறுகளைப் பட்டியலிடுவதற்காக இங்கே கூடவில்லை. நம்முடைய உள்ளத்தைப் பரிசோதிப்பதற்காகக் கூடுகிறோம்.

நாம் செய்கிற சில தவறுகள், நாம் பேசும் தஃவாவின் தாக்கத்தைக் குறைத்துவிடுகின்றனவா?

இந்தக் கேள்வியை முதலில் நம்மிடம் கேட்டுக்கொள்வோம்.

2. தஃவா என்பது பேச்சு மட்டுமல்ல; வாழ்க்கையும் கூட (4 நிமிடம்)

முக்கிய கருத்து: தஃவா என்பது மார்க்கத்தை எடுத்துரைப்பது மட்டுமல்ல; நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் அதன் நற்பண்புகளை வெளிப்படுத்துவதாகும்.

விளக்கம்

சகோதரர்களே!

தஃவா என்றால் என்ன? மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைப்பது. அல்லாஹ்வின் ஏகத்துவத்தை எடுத்துரைப்பது. நன்மையை அறிவுறுத்துவது. தவறுகளிலிருந்து மக்களை ஞானத்துடனும் நல்ல அறிவுரையுடனும் விலக்க முயற்சிப்பது.

ஆனால் தஃவா செய்பவர் மேடையில் பேசும்போது மட்டும் நல்லவராக இருந்தால் போதுமா? மேடையிலிருந்து இறங்கிய பிறகும் அவருடைய நடத்தையில் அந்த நற்பண்புகள் வெளிப்பட வேண்டாமா?

ஒருவர் பள்ளிவாசலில் நல்லொழுக்கத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார். ஆனால் வீட்டில் மனைவியிடம் கடுமையாகப் பேசுகிறார். குழந்தைகளிடம் அவமானப்படுத்தும் விதமாக நடந்துகொள்கிறார். வியாபாரத்தில் ஏமாற்றுகிறார். பிறகு அவர் மேடையில் பேசும்போது, மக்கள் அவரது வார்த்தைகளை மட்டுமா பார்ப்பார்கள்? அவரது நடத்தையையும் நினைத்துப் பார்ப்பார்கள்.

அதனால்தான் தஃவா என்பது நாவால் மட்டும் நடப்பதில்லை; நம்முடைய செயல்களும் அதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

அதேபோல, தஃவா என்பது மக்களின் உள்ளங்களைச் சீர்படுத்துவதற்கான ஓர் அழைப்பாகும். நாம் எடுத்துரைக்கும் உண்மை சரியானதாக இருந்தாலும், அதைச் சொல்லும் முறை தவறாக இருந்தால், நம்முடைய அணுகுமுறை தவறாக இருந்தால், நம்முடைய நடத்தையே நம்முடைய பேச்சுக்கு முரணாக இருந்தால், நம்முடைய தஃவாவின் தாக்கம் குறையலாம்.

இங்கே ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒருவர் நம்முடைய அறிவுரையைக் கேட்டு உடனடியாக மாறவில்லை என்பதற்காக மட்டும் நம்முடைய தஃவா தோல்வியடைந்துவிட்டது என்று சொல்ல முடியாது. நேர்வழி வழங்குவது அல்லாஹ்வின் நாட்டத்தைச் சார்ந்தது. ஆனால் நம்முடைய பொறுப்பு, உண்மையை அறிவுடனும் அழகிய முறையிலும் எடுத்துரைப்பதாகும்.

எனவே, இன்று நாம் மற்றவர்களுடைய தவறுகளைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன்பு, நம்முடைய தஃவாவை வீரியமற்றதாக்கக்கூடிய நம்முடைய தவறுகள் என்னென்ன என்பதைப் பரிசோதிப்போம்.

1. உண்மையைச் சொல்கிறோம்; ஆனால் சொல்லும் முறையை மறந்துவிடுகிறோம்

அன்பான சகோதரர்களே!

நம்முடைய தஃவா பலவீனமடைவதற்கான முதல் காரணம், உண்மையை எடுத்துச் சொல்லும் முறையில் நாம் தவறிழைப்பதாகும்.

அல்லாஹ் தனது திருமறையில் கூறுகிறான்:

ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ۖ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ

“உமது இறைவனின் பாதைக்கு ஞானத்துடனும் அழகிய அறிவுரையுடனும் அழைப்பீராக! அவர்களுடன் மிக அழகிய முறையில் விவாதிப்பீராக!”

அல்குர்ஆன் 16:125

இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ், தஃவா செய்யும்போது ஞானத்தையும் அழகிய அறிவுரையையும் சிறந்த அணுகுமுறையையும் கற்றுக்கொடுக்கிறான்.

ஆனால் நாம் சில நேரங்களில் என்ன செய்கிறோம்?

ஒருவர் தொழுகையில் அலட்சியமாக இருக்கிறார் என்றால், “உனக்கு அல்லாஹ்வைப் பற்றிய பயமே இல்லையா? நீ எப்படி ஒரு முஸ்லிமாக இருக்க முடியும்?” என்று கேட்கிறோம்.

ஒருவர் மார்க்கத்தில் ஒரு தவறு செய்கிறார் என்றால், அவரைத் தனியாக அழைத்து விளக்குவதற்குப் பதிலாக மற்றவர்கள் முன்னிலையில் அவமானப்படுத்துகிறோம்.

நாம் சொல்வது சரியான கருத்தாக இருக்கலாம். ஆனால் அதைச் சொல்லும் விதம் அந்த மனிதரின் மனதைப் புண்படுத்திவிட்டால், அவர் நம்முடைய அறிவுரையைக் கேட்கத் தயாராக இருப்பாரா?

அல்லாஹ் மூஸா நபி மற்றும் ஹாரூன் நபி ஆகியோருக்கு ஃபிர்அவ்னிடம் சென்று பேசும்போதுகூட 

فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَىٰ

“அவரிடம் மென்மையான சொல்லைக் கூறுங்கள்; அவர் நல்லுணர்வு பெறலாம் அல்லது அஞ்சலாம்.”

அல்குர்ஆன் 20:44

மென்மையான சொல்லைப் பயன்படுத்துமாறு கட்டளையிட்டான்.

சிந்தித்துப் பாருங்கள்! ஃபிர்அவ்னிடம் பேசுவதற்கே மென்மையை அல்லாஹ் கட்டளையிட்டிருக்கிறான். அப்படியிருக்க, தவறு செய்கின்ற நம்முடைய சகோதரர்களிடம் நாம் எப்படிப் பேச வேண்டும்?

நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மென்மை எந்த ஒரு விஷயத்தில் இருந்தாலும் அதை அழகாக்கும்; அது எந்த விஷயத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டாலும் அதை அழகிழக்கச் செய்யும்.”

ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2594a

எனவே, உண்மையை மறைக்க வேண்டியதில்லை. தவறைத் தவறு என்று சொல்லாமல் இருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் உண்மையை எடுத்துச் சொல்லும்போது ஞானத்தையும் மென்மையையும் இழந்துவிடக்கூடாது.

நம்முடைய வார்த்தைகள் மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் நெருங்கச் செய்கின்றனவா, அல்லது நம்மிடமிருந்தே அவர்களை விலகச் செய்கின்றனவா? இதை ஒவ்வொருவரும் சிந்திக்க வேண்டும்.

2. போதிய அறிவில்லாமல் மார்க்கத்தைப் பேசுவது

சகோதரர்களே!

தஃவா செய்ய ஆர்வம் மட்டும் போதாது. மார்க்கத்தைப் பற்றிய சரியான அறிவும் அவசியம்.

இன்று ஒரு ஹதீஸைக் கேட்கிறோம். அது ஆதாரப்பூர்வமானதா என்று பார்க்காமல் மற்றவர்களிடம் பகிர்கிறோம். ஒரு மார்க்கச் செய்தியைப் பார்க்கிறோம். அது உண்மையா, தவறான தகவலா என்று சரிபார்க்காமல் பரப்புகிறோம்.

யாராவது ஒரு கேள்வியைக் கேட்டால், நமக்குத் தெரியாவிட்டாலும் ஏதாவது ஒரு பதிலைச் சொல்லிவிடுகிறோம். “எனக்குத் தெரியாது” என்று சொன்னால் நம்முடைய மதிப்பு குறைந்துவிடும் என்று நினைக்கிறோம்.

ஆனால் சகோதரர்களே! தெரியாததைத் தெரியாது என்று சொல்வது அவமானமல்ல. தெரியாததைத் தெரிந்ததுபோல் பேசுவதுதான் ஆபத்தானது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا

“எதைப்பற்றி உமக்கு அறிவு இல்லையோ அதை நீர் பின்பற்றாதீர்.”

அல்குர்ஆன் 17:36 — வசனத்தின் பொருள்

நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“என்னிடமிருந்து ஒரு வசனமாவது எடுத்துரையுங்கள்.”

ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 3461

இந்த ஹதீஸ் நமக்கு மார்க்கத்தை எடுத்துரைக்க ஊக்கமளிக்கிறது. அதே நேரத்தில், நமக்குத் தெரியாத விஷயங்களில் ஆதாரமின்றிப் பேசுவதற்கு இது அனுமதியல்ல.

நம்முடைய அறிவுக்கு உட்பட்டதை ஆதாரத்துடன் எடுத்துரைப்போம். தெரியாத விஷயங்களில் ஆராய்வோம். தேவையானபோது தகுதியான அறிஞர்களிடம் கேட்டுத் தெளிவுபெறுவோம்.

ஏனென்றால், நம்முடைய தவறான ஒரு விளக்கம் பலரிடம் தவறான நம்பிக்கையை உருவாக்கிவிடலாம்.

தஃவாவின் வீரியம் அதிகமாகப் பேசுவதில் இல்லை; சரியானதைச் சரியான ஆதாரத்துடன் எடுத்துரைப்பதில் இருக்கிறது.

3. நாம் பேசுவதை நாமே கடைப்பிடிக்காமல் இருப்பது

அன்பான சகோதரர்களே!

நம்முடைய தஃவா வீரியமற்றுப் போவதற்கான மிக முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்று, நம்முடைய பேச்சுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் ஏற்படும் முரண்பாடாகும்.

நாம் மக்களிடம் பொய் பேசாதீர்கள் என்று சொல்கிறோம். ஆனால் நம்முடைய வியாபாரத்தில் உண்மையைப் பேணுகிறோமா?

பிறரைப் புறம் பேசாதீர்கள் என்று சொல்கிறோம். ஆனால் நம்முடைய கூட்டங்களில் மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறோமா?

மென்மையாக நடந்துகொள்ளுங்கள் என்று சொல்கிறோம். ஆனால் நம்முடைய குடும்பத்தினரிடம் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம்?

தொழுகையைப் பாதுகாப்பது பற்றிப் பேசுகிறோம். ஆனால் நம்முடைய தொழுகையை நாம் பாதுகாக்கிறோமா?

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ۝ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள் செய்யாததை ஏன் கூறுகிறீர்கள்? நீங்கள் செய்யாததைச் சொல்வது அல்லாஹ்விடம் மிகுந்த வெறுப்புக்குரியது.”

அல்குர்ஆன் 61:2–3

இந்த வசனம் தஃவா செய்பவர்களின் உள்ளத்தை உலுக்க வேண்டிய வசனமாகும்.

மற்றவர்களுக்கு அறிவுரை கூறுவது நல்ல செயல். ஆனால் அந்த அறிவுரையை நாமும் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்த முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

நாம் தவறு செய்யவே கூடாது என்பதல்ல. தவறு செய்தால் அதை ஒப்புக்கொண்டு திருத்திக்கொள்ள வேண்டும். மற்றவர்களிடம் திருந்தச் சொல்வதோடு, நாமும் திருந்த முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

ஒருவர் நம்முடைய பேச்சைக் கேட்டு, “இவர் சொல்வதை இவரே கடைப்பிடிக்கிறார்” என்று உணர்ந்தால், நம்முடைய வாழ்க்கையே தஃவாவாக மாறிவிடும்.

ஆனால் நம்முடைய பேச்சுக்கும் நடத்தைக்கும் பெரிய இடைவெளி இருந்தால், மக்கள் நம்முடைய வார்த்தைகளின் நம்பகத்தன்மையைக் கேள்விக்குள்ளாக்கலாம்.

நம்முடைய நாவு இஸ்லாத்தைப் பற்றிப் பேசட்டும்; நம்முடைய வாழ்க்கையும் இஸ்லாத்தின் அழகை வெளிப்படுத்தட்டும்.

4. மக்களைத் திருத்துவதைவிட விவாதத்தில் வெற்றிபெற முயற்சி செய்வது

அன்பான சகோதரர்களே!

இன்று சில நேரங்களில் தஃவா என்பது உண்மையை விளக்குவதற்குப் பதிலாக விவாதத்தில் வெற்றிபெறுவதற்கான முயற்சியாக மாறிவிடுகிறது.

ஒருவர் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறார். அவருடைய சந்தேகத்தைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, அவரை எப்படித் தோற்கடிப்பது என்று யோசிக்கிறோம்.

ஒருவர் நம்முடைய கருத்துடன் மாறுபடுகிறார். உடனே அவரை எதிரியாகப் பார்க்கிறோம். நம்முடைய கருத்துதான் வெல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகிறோம்.

அப்போது நம்முடைய நோக்கம் என்னவாக இருக்கிறது?

உண்மை தெளிவாக வேண்டுமா? அல்லது நம்முடைய அகந்தை திருப்தியடைய வேண்டுமா?

ஒருவர் கேள்வி கேட்டால், அவர் உண்மையைத் தேடிக்கொண்டிருக்கலாம். அவருக்கு ஆதாரத்துடன் விளக்கம் அளிப்போம். நமக்குத் தெரியாத விஷயமாக இருந்தால் அதை ஒப்புக்கொள்வோம்.

விவாதத்தில் வெற்றி பெற்றாலும் ஒருவருடைய உள்ளம் காயப்பட்டு உண்மையிலிருந்து விலகிச் சென்றால், அதனால் என்ன பயன்?

நம்முடைய நோக்கம் மனிதர்களைத் தோற்கடிப்பதல்ல; உண்மையை அழகாக எடுத்துரைப்பதாக இருக்க வேண்டும்.

5. மக்களின் நிலையைப் புரிந்துகொள்ளாமல் அறிவுரை கூறுவது

சகோதரர்களே!

ஒவ்வொரு மனிதருடைய வாழ்க்கையும் ஒரே மாதிரியானதல்ல.

ஒருவர் தொழுகையில் அலட்சியமாக இருக்கலாம். இன்னொருவர் குடும்பப் பிரச்சினைகளால் மனதளவில் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஒருவர் தவறான நட்பில் சிக்கியிருக்கலாம். இன்னொருவர் ஒரு தீய பழக்கத்திலிருந்து வெளியேறப் போராடிக்கொண்டிருக்கலாம்.

இவர்கள் அனைவரிடமும் ஒரே வார்த்தையை, ஒரே முறையில் சொல்ல முடியாது.

அல்லாஹ் நபி ﷺ அவர்களிடம் கூறுகிறான்:

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ

“அல்லாஹ்வின் அருளால் நீர் அவர்களிடம் மென்மையாக நடந்துகொண்டீர். நீர் கடுமையானவராகவும் கடின உள்ளம் கொண்டவராகவும் இருந்திருந்தால், அவர்கள் உம்மைச் சுற்றியிருந்து கலைந்து சென்றிருப்பார்கள்.”

அல்குர்ஆன் 3:159

இந்த வசனம் நமக்குக் கற்றுத்தருவது என்ன?

மக்களிடம் மென்மையாக நடந்துகொள்வதும், அவர்களுடைய நிலையைப் புரிந்துகொள்வதும் தஃவாவில் முக்கியமானவை.

ஒருவர் தவறு செய்கிறார் என்றால், அவரை உடனடியாக நிராகரித்துவிடாமல், அவருடைய நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

“நீ ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?” என்று கேட்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ளாமல், “இந்தத் தவறிலிருந்து நீ வெளியேற நான் எப்படி உதவ முடியும்?” என்றும் சிந்திக்க வேண்டும்.

அறிவுரை கூறுவது மட்டுமல்ல, நன்மையின் பக்கம் நடக்க அவருக்கு உதவுவதும் தஃவாவின் அழகாகும்.

6. தவறு செய்தவரை அவமானப்படுத்துவது

அன்பான சகோதரர்களே!

ஒருவர் தவறு செய்கிறார் என்றால், அவருடைய தவறைச் சுட்டிக்காட்டலாம். ஆனால் அவருடைய மரியாதையை அழித்துவிட வேண்டிய அவசியமில்லை.

சில நேரங்களில் ஒருவர் செய்த தவறை எல்லோருக்கும் முன்னால் எடுத்துச் சொல்லி அவரை அவமானப்படுத்துகிறோம். ஒரு தவறை வைத்து அவருடைய முழு வாழ்க்கையையும் தீர்மானித்துவிடுகிறோம்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ

“ஒரு சமூகம் மற்றொரு சமூகத்தைக் கேலி செய்ய வேண்டாம்; கேலி செய்யப்படுபவர்கள் அவர்களைவிடச் சிறந்தவர்களாக இருக்கலாம்.”

அல்குர்ஆன் 49:11 — வசனத்தின் பொருள்

தவறைத் திருத்துவது நம்முடைய நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்; தவறு செய்தவரைத் தாழ்த்துவது அல்ல.

ஒருவரைத் தனியாக அழைத்து விளக்க வேண்டிய விஷயத்தைப் பொதுவெளியில் சொல்லி அவருடைய மனதைப் புண்படுத்தினால், அவர் நம்முடைய அறிவுரையை ஏற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக நம்மிடமிருந்து விலகிச் செல்லலாம்.

எனவே, உண்மையை எடுத்துச் சொல்லும்போது மனிதர்களின் மரியாதையையும் பாதுகாப்போம்.

7. நபி ﷺ அவர்களின் வழிமுறை: தவறு செய்தவரை எப்படித் திருத்துவது?

நபி ﷺ அவர்களின் வாழ்க்கையில் இதற்கான ஓர் அழகிய நிகழ்வு இருக்கிறது.

ஒரு கிராமத்து மனிதர் பள்ளிவாசலில் சிறுநீர் கழித்தார். இதைக் கண்ட தோழர்கள் அவரைத் தடுக்க விரைந்தார்கள். ஆனால் நபி ﷺ அவர்கள் அவரை உடனடியாகக் கடுமையாகக் கையாளாமல், அவர் சிறுநீர் கழிப்பதை முடிக்க அனுமதித்து, பின்னர் அந்த இடத்தைச் சுத்தம் செய்யுமாறு வழிகாட்டினார்கள்.

இந்த நிகழ்வு ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 220 மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 284 ஆகிய நூல்களில் இடம்பெறுகிறது.

சிந்தித்துப் பாருங்கள்!

பள்ளிவாசல் என்பது முஸ்லிம்களுக்குப் புனிதமான இடம். அங்கே ஒருவர் தவறு செய்தார். அந்தத் தவறை நபி ﷺ அவர்கள் சரியானது என்று கூறவில்லை. ஆனால் அந்த மனிதரைத் திருத்துவதற்கான அணுகுமுறையில் ஞானத்தைக் கடைப்பிடித்தார்கள்.

இதிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?

தவறைச் சுட்டிக்காட்டுவது மட்டும் போதாது. அந்தத் தவறு செய்தவர் சரியானதைப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் வழிகாட்ட வேண்டும்.

இன்று நாம் ஒருவருடைய தவறைக் கண்டால் உடனே கோபப்படுகிறோம். அவரை அவமானப்படுத்துகிறோம். ஆனால் நபி ﷺ அவர்களின் வழிமுறையில் அறிவுரையும் இருந்தது; கருணையும் இருந்தது; சரிசெய்வதற்கான வழியும் இருந்தது.

நம்முடைய தஃவாவில் நபி ﷺ அவர்களின் இந்த அழகிய அணுகுமுறை இருக்கிறதா? என்று சிந்திக்க வேண்டும்.

8. உலகத்தைத் திருத்தப் புறப்பட்டுவிட்டு நம்முடைய குடும்பத்தை மறந்துவிடுவது

சகோதரர்களே!

தஃவா என்பது மேடையில் மட்டும் நடைபெறுவதல்ல. நம்முடைய வீடுகளிலும் நடைபெற வேண்டும்.

வெளியில் மக்களிடம் மென்மையாகப் பேசுகிறோம். வீட்டிற்கு வந்ததும் குடும்பத்தினரிடம் கடுமையாக நடந்துகொள்கிறோம் என்றால், நம்முடைய நடத்தையைச் சீர்திருத்த வேண்டும்.

இளைஞர்களுக்கு அறிவுரை கூறுகிறோம். ஆனால் நம்முடைய பிள்ளைகளுடன் நேரம் செலவிடுகிறோமா?

மற்றவர்களின் குடும்பத்தைச் சீர்திருத்தப் பேசுகிறோம். ஆனால் நம்முடைய குடும்பத்தினருடைய தேவைகளைக் கவனிக்கிறோமா?

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தினரையும் நரக நெருப்பிலிருந்து காத்துக்கொள்ளுங்கள்.”

அல்குர்ஆன் 66:6

நம்முடைய குடும்பத்தினரும் நம்முடைய பொறுப்பில் உள்ளவர்கள். அவர்களுக்கு நல்ல அறிவுரை கூறுவதும், நம்முடைய நடத்தையால் முன்மாதிரியாக இருப்பதும் அவசியம்.

வீட்டில் கடுமையாக நடந்துகொண்டு, வெளியே மென்மையைப் பற்றிப் பேசினால், நம்முடைய தஃவாவின் முழுமையைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும்.

நம்முடைய வீடுகளிலும் இஸ்லாத்தின் அழகு வெளிப்படட்டும். நம்முடைய குடும்பத்தினரும் நம்முடைய நல்ல குணத்தைக் கண்டு நன்மையின் பக்கம் வரட்டும்.

9. சமூக வலைத்தளங்களில் தஃவாவின் பொறுப்பை மறந்துவிடுவது

அன்பான சகோதரர்களே!

இன்றைய காலத்தில் சமூக வலைத்தளங்கள் தஃவாவிற்குப் பெரிய வாய்ப்பை வழங்குகின்றன. ஒரு நல்ல அறிவுரையை ஆயிரக்கணக்கான மக்களிடம் எடுத்துச் செல்ல முடியும்.

ஆனால் அதே நேரத்தில், ஆதாரமற்ற ஹதீஸ்கள், தவறான மார்க்கச் செய்திகள், பிறரை அவமானப்படுத்தும் பதிவுகள், கடுமையான வார்த்தைகள் ஆகியவையும் பரவுகின்றன.

ஒரு செய்தியைப் பார்த்தவுடன் அது உண்மையா என்று சரிபார்க்காமல் பகிர்கிறோமா?

ஒருவருடைய தவறைக் காட்டும் காணொளியைப் பகிர்ந்து அவரை அவமானப்படுத்துகிறோமா?

ஒரு மார்க்கக் கருத்தில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டவுடன் இழிவான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகிறோமா?

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! ஒரு தீயவர் உங்களிடம் செய்தியைக் கொண்டுவந்தால், அதைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள்.”

அல்குர்ஆன் 49:6 — வசனத்தின் பொருள்

நாம் பகிரும் செய்திகளும் நம்முடைய பொறுப்புடன் தொடர்புடையவை. சமூக வலைத்தளங்களில் நம்முடைய வார்த்தைகளும் இஸ்லாமிய ஒழுக்கத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

நம்முடைய பதிவுகள் மக்களுக்கு நன்மை செய்யட்டும். நம்முடைய காணொளிகள் ஆதாரத்துடன் இருக்கட்டும். நம்முடைய எழுத்துகள் மக்களின் உள்ளங்களைச் சீர்படுத்த உதவட்டும்.

10. உடனடியாக மாற்றம் ஏற்பட வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது

சகோதரர்களே!

நாம் ஒருவருக்கு அறிவுரை கூறுகிறோம். அவர் உடனடியாக மாறவில்லை என்றால், “இவரிடம் பேசிப் பயனில்லை” என்று முடிவெடுத்துவிடுகிறோம்.

ஒரு முறை அறிவுரை கூறினோம்; மாற்றம் வரவில்லை. இரண்டாவது முறை கூறினோம்; மாற்றம் வரவில்லை. உடனே அவரை விட்டுவிடுகிறோம்.

ஆனால் மனிதர்களின் உள்ளங்கள் ஒரே நேரத்தில் மாறிவிடுவதில்லை. சிலருக்குச் சிந்திக்க நேரம் தேவைப்படலாம். சிலர் தங்களுடைய தவறிலிருந்து வெளியேறப் போராடிக்கொண்டிருக்கலாம்.

அல்லாஹ் நபி ﷺ அவர்களிடம் கூறுகிறான்:

إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ

“நீர் விரும்பியவரை உம்மால் நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது; அல்லாஹ்தான் தான் நாடுபவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான்.”

அல்குர்ஆன் 28:56

இந்த வசனம் நமக்குப் பெரிய பாடத்தைக் கற்றுத்தருகிறது. மக்களின் உள்ளங்களை மாற்றுவது அல்லாஹ்வின் நாட்டத்தைச் சார்ந்தது. நம்முடைய கடமை உண்மையைச் சரியாக எடுத்துரைப்பதும், நல்ல முறையில் அறிவுரை கூறுவதும், பொறுமையுடன் முயற்சி செய்வதுமாகும்.

“நீர் விரும்பியவரை உம்மால் நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது; அல்லாஹ்தான் தான் நாடுபவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான்.”

அல்குர்ஆன் 28:56

1. இந்த வசனம் அருளப்பட்ட பின்னணியில் இடம்பெறும் சம்பவம்

அபூதாலிப் அவர்களின் இறுதி நேரம்

நபி முஹம்மது ﷺ அவர்களின் பெரிய தந்தை அபூதாலிப் ஆவார். அவர் நபி ﷺ அவர்களை மிகவும் பாதுகாத்தார். மக்காவில் எதிர்ப்புகள் அதிகரித்த காலத்திலும், நபி ﷺ அவர்களுக்கு ஆதரவாக நின்றார்.

ஆனால், ஸஹீஹ் ஹதீஸில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள சம்பவத்தின்படி, அவர் மரணப்படுக்கையில் இருந்தபோது நபி ﷺ அவர்கள் அவரிடம் வந்தார்கள். அப்போது அபூஜஹ்லும் அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ உமய்யாவும் அங்கு இருந்தனர்.

2. நபி ﷺ அவர்கள் விடுத்த இறுதி அழைப்பு

நபி ﷺ அவர்கள் தமது பெரிய தந்தையிடம்:

«يَا عَمِّ، قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ»

“என் பெரிய தந்தையே! ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று சொல்லுங்கள்” என்று அழைத்தார்கள்.

அந்த வார்த்தையை அவர் ஏற்றுக்கொண்டால், அல்லாஹ்விடம் அவருக்காகச் சாட்சி கூறுவதாகவும் நபி ﷺ அவர்கள் தெரிவித்தார்கள்.

ஆனால் அங்கிருந்த அபூஜஹ்லும் மற்றவரும், “அப்துல் முத்தலிபின் மார்க்கத்தைவிட்டு விலகப்போகிறாயா?” என்று அவரிடம் கேட்டனர். நபி ﷺ அவர்கள் தொடர்ந்து இஸ்லாத்தை ஏற்குமாறு அழைத்தார்கள். அவர்களும் தங்கள் கருத்தை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தினர்.

இறுதியில், அபூதாலிப் அப்துல் முத்தலிபின் மார்க்கத்திலேயே இருப்பதாகக் கூறி, லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று கூற மறுத்துவிட்டதாக ஹதீஸ் அறிவிக்கிறது.

3. அப்போது இந்த வசனம் நமக்கு உணர்த்தும் உண்மை

அபூதாலிப் அவர்களை நபி ﷺ அவர்கள் மிகவும் நேசித்தார்கள். அவர் நேர்வழி பெற வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள். அவரை இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைப்பதற்கான முயற்சியையும் கைவிடவில்லை.

ஆனால், அவருடைய உள்ளத்தில் ஈமானை ஏற்படுத்துவது நபி ﷺ அவர்களின் அதிகாரத்தில் இல்லை. அது அல்லாஹ்வின் அதிகாரத்தில் உள்ளது என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ

“நீர் விரும்பியவரை உம்மால் நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது; அல்லாஹ்தான் தான் நாடுபவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான். நேர்வழி பெறுபவர்களை அவனே நன்கறிந்தவன்.”

— அல்குர்ஆன் 28:56.

4. இதிலிருந்து தஃவா செய்பவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள்

• நம்முடைய பொறுப்பு அழைப்பது: குர்ஆன், ஆதாரங்கள், ஞானம், நல்ல அறிவுரை ஆகியவற்றைக் கொண்டு மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்க வேண்டும்.

• முடிவை நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாது: நாம் நேசிக்கும் ஒருவர் கூட உடனடியாக நேர்வழி பெறாமல் இருக்கலாம். அதற்காக அழைப்பதைக் கைவிடக்கூடாது.

• உறவுமுறை மட்டும் நேர்வழியை உறுதி செய்யாது: நபி ﷺ அவர்களுக்கு நெருக்கமான உறவினராக இருந்தாலும், ஒருவர் ஈமான் கொள்வது தானாக உறுதியாகிவிடாது.

• நேர்வழி கிடைக்கவில்லை என்று நம்மையே உடனடியாகக் குற்றம் சாட்டக்கூடாது: நாம் தவறான முறையில் அழைத்தோமா என்று சுயபரிசோதனை செய்ய வேண்டும்; அதே நேரத்தில், ஒருவரின் பதிலை மட்டும் வைத்து நம்முடைய தஃவா தோல்வியடைந்துவிட்டது என்று முடிவு செய்யக்கூடாது.

ஒரு முக்கியமான விளக்கம்

இந்த வசனம், நபி ﷺ அவர்கள் மக்களுக்கு நேர்வழியைக் காட்டவே முடியாது என்று பொருளல்ல. அவர்கள் அல்லாஹ்வின் செய்தியை எடுத்துரைத்து, நேர்வழியின் பாதையை விளக்கினார்கள். ஆனால் ஒருவரின் உள்ளத்தில் ஈமானை ஏற்படுத்தி, அவர் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் நேர்வழியை அருளுவது அல்லாஹ்வின் அதிகாரம்.

இதிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்கிறோம்? நம்முடைய வேலை மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைப்பது; அவர்களுடைய உள்ளங்களை மாற்றுவது அல்லாஹ்வின் அதிகாரம். எனவே யாராவது நம்முடைய அறிவுரையை ஏற்கவில்லை என்றால், நாம் ஞானத்துடனும் மென்மையுடனும் அழைத்தோமா என்று சுயபரிசோதனை செய்வோம். முயற்சியைத் தொடர்வோம்; நேர்வழியை அல்லாஹ்விடம் வேண்டுவோம்.”

நபி ﷺ அவர்கள் தாயிஃபில் கடுமையான எதிர்ப்பையும் துன்பத்தையும் சந்தித்தார்கள். இருந்தபோதும், மக்களுக்கு நேர்வழி கிடைக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை. தாயிஃப் நிகழ்வு குறித்து ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 3231 மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 1795 ஆகியவற்றில் அறிவிக்கப்பட்ட செய்திகள் உள்ளன.

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது, தஃவா செய்பவர் பொறுமையை இழக்கக்கூடாது என்பதாகும்.

ஒருவர் உடனடியாக மாறவில்லை என்பதற்காக அவரை நிராகரிக்க வேண்டாம். அதே நேரத்தில், நம்முடைய அணுகுமுறை தவறாக இருந்தால் அதைத் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.

மாற்றம் உடனடியாக வராதது மட்டும் தஃவாவின் தோல்வியல்ல; நம்முடைய தவறுகளை உணர மறுப்பதுதான் நம்மைச் சீர்திருத்திக்கொள்ள வேண்டிய பெரிய தடையாகும்.

11. தஃவாவில் இக்லாஸ் குறைந்துவிடுவது

அன்பான சகோதரர்களே!

இப்போது மிக முக்கியமான ஒரு விஷயத்திற்கு வருவோம்.

நாம் ஏன் தஃவா செய்கிறோம்?

அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காகவா? அல்லது மக்கள் நம்மைப் புகழ வேண்டும் என்பதற்காகவா?

மக்கள் நம்முடைய பேச்சைப் பாராட்ட வேண்டும் என்பதற்காகவா? சமூக வலைத்தளங்களில் நம்முடைய காணொளிக்கு அதிகமான பார்வைகள் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவா?

நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“செயல்கள் அனைத்தும் எண்ணங்களைப் பொறுத்தே அமைகின்றன.”

ஸஹீஹ் அல்-புகாரி 1; ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 1907

தஃவா செய்பவர் தன்னுடைய எண்ணத்தை அடிக்கடி பரிசோதித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

மக்கள் பாராட்டாவிட்டாலும் அல்லாஹ்வுக்காக நன்மை செய்ய முடியுமா?

நம்முடைய பெயர் குறிப்பிடப்படாவிட்டாலும் நன்மைக்காக உழைக்க முடியுமா?

மற்றொருவர் நம்மைவிடச் சிறப்பாகப் பேசினால் அவரைப் பாராட்ட முடியுமா?

நம்முடைய நோக்கம் நம்முடைய பெயரை உயர்த்துவது அல்ல. அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை அழகாக எடுத்துரைப்பதுதான்.

நம்முடைய உள்ளத்தில் இக்லாஸ் இருக்க வேண்டும். மக்களின் பாராட்டை விட அல்லாஹ்வின் திருப்தியை விரும்ப வேண்டும்.

ஏனென்றால், தஃவா என்பது புகழைப் பெறுவதற்கான பாதை அல்ல; அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடுவதற்கான பொறுப்பாகும்.

 நம்முடைய தஃவாவை வீரியப்படுத்த நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அன்பான சகோதரர்களே!

நம்முடைய தவறுகளை அடையாளம் கண்டுகொண்டோம். இப்போது அவற்றைச் சரிசெய்வதற்கான வழிகளை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

1: நம்முடைய அறிவை வளர்த்துக்கொள்வோம். குர்ஆனையும் ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ்களையும் படிப்போம். தெரியாதவற்றில் தீர்ப்புச் சொல்லாமல், தகுதியானவர்களிடம் கேட்டுத் தெளிவுபெறுவோம்.

2: நம்முடைய குணத்தைச் சீர்படுத்துவோம். மென்மை, பொறுமை, நேர்மை, பணிவு ஆகியவற்றை நம்முடைய வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க முயற்சி செய்வோம்.

3: நம்முடைய செயல்களைச் சீர்படுத்துவோம். நாம் பிறருக்கு அறிவுரை கூறும் விஷயங்களில் முதலில் நாமும் முன்னேற முயற்சி செய்வோம்.

4: மக்களின் நிலையைப் புரிந்துகொள்வோம். அவர்களுடைய தவறுகளை மட்டும் பார்க்காமல், அந்தத் தவறிலிருந்து வெளியேற அவர்களுக்கு எப்படித் துணைநிற்க முடியும் என்று சிந்திப்போம்.

5: குடும்பத்திலிருந்து நம்முடைய நல்ல நடத்தையைத் தொடங்குவோம். நம்முடைய குடும்பத்தினருக்கு அன்புடனும் பொறுமையுடனும் வழிகாட்டுவோம்.

6: சமூக வலைத்தளங்களில் பொறுப்புடன் நடந்துகொள்வோம். ஆதாரமற்ற தகவல்களைப் பகிரமாட்டோம். பிறரை அவமானப்படுத்தமாட்டோம். நன்மையை அழகிய முறையில் எடுத்துரைப்போம்.

7: பொறுமையைக் கடைப்பிடிப்போம். உடனடியாக மாற்றம் ஏற்படவில்லை என்பதற்காக முயற்சியை விட்டுவிடமாட்டோம். நம்முடைய அணுகுமுறையைத் தொடர்ந்து சுயபரிசோதனை செய்வோம்.

8: நம்முடைய எண்ணத்தைத் தூய்மைப்படுத்துவோம். மக்களின் பாராட்டை அல்ல, அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடுவோம்.

9: அல்லாஹ்விடம் உதவி கேட்போம். நம்முடைய அறிவும் முயற்சியும் மட்டுமே போதுமானவை என்று நினைக்காமல், அல்லாஹ்வின் அருளையும் நேர்வழியையும் வேண்டுவோம்.

 உள்ளத்தை உருக்கும் இறுதிச் சிந்தனை

அன்பிற்குரிய சகோதரர்களே!

இப்போது மீண்டும் நம்முடைய தலைப்பிற்கே வருவோம்:

“நாம் செய்யும் தவறுகளால் நம்முடைய தஃவா வீரியமற்று போகின்றதா?”

இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை மற்றவர்களிடம் தேட வேண்டாம். முதலில் நம்முடைய உள்ளத்தில் தேடுவோம்.

நாம் எத்தனை பேருக்கு அறிவுரை கூறியிருக்கிறோம் என்று நினைப்பதற்கு முன்பு, நம்முடைய வாழ்க்கையில் எத்தனை மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்திருக்கிறோம் என்று சிந்திப்போம்.

மற்றவர்களுடைய தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்கு முன்பு, நம்முடைய தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு திருத்திக்கொள்ள முயற்சி செய்திருக்கிறோமா என்று கேட்போம்.

மக்களிடம் மென்மையைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன்பு, நம்முடைய வீட்டில் மென்மையாக நடந்துகொள்கிறோமா என்று சிந்திப்போம்.

மார்க்கத்தின் பெயரால் பேசும்போது, நாம் சொல்வது ஆதாரத்துடன் இருக்கிறதா என்று பரிசோதிப்போம்.

ஒருவர் திருந்தவில்லை என்று வருத்தப்படும்போது, அவருக்காக உண்மையாகவே துஆ செய்திருக்கிறோமா என்று நம்மையே கேட்டுக்கொள்வோம்.

சகோதரர்களே!

நாம் மற்றவர்களுக்கு அறிவுரை கூறிக்கொண்டிருக்கும்போதே நாமும் திருந்த வேண்டியவர்கள் என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது. நம்முடைய அறிவு அதிகரிக்கும்போது பணிவும் அதிகரிக்க வேண்டும். நம்முடைய தஃவா விரிவடையும்போது நம்முடைய பொறுப்புணர்வும் அதிகரிக்க வேண்டும்.

நாம் மேடையில் பேசுவது சில நிமிடங்கள்தான். ஆனால் நம்முடைய நடத்தை, மக்களுடைய மனதில் நீண்ட காலம் நினைவில் இருக்கலாம்.

நம்முடைய ஒரு நல்ல வார்த்தை ஒருவருக்கு நம்பிக்கையைத் தரலாம். நம்முடைய ஒரு நல்ல அணுகுமுறை ஒருவர் திருந்துவதற்கான கதவைத் திறக்கலாம். அதே நேரத்தில், நம்முடைய ஒரு கடுமையான வார்த்தை அவருடைய மனதைப் புண்படுத்தவும் கூடும்.

எனவே, நம்முடைய பேச்சிலும் நடத்தையிலும் பொறுப்புடன் இருப்போம்.

நம்முடைய தஃவா வீரியமுள்ளதாக இருக்க வேண்டும் என்றால், முதலில் நம்முடைய உள்ளத்தில் இக்லாஸ் இருக்க வேண்டும். நம்முடைய வார்த்தைகளில் உண்மை இருக்க வேண்டும். நம்முடைய அணுகுமுறையில் ஞானம் இருக்க வேண்டும். நம்முடைய வாழ்க்கையில் நல்ல முன்மாதிரி இருக்க வேண்டும்.

நாம் மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்கிறோம். அந்த அழைப்பின் அழகை நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் வெளிப்படுத்த முயற்சி செய்வோம்.

நம்முடைய தஃவா நம்முடைய நாவிலிருந்து மட்டும் வராமல், நம்முடைய உள்ளத்திலிருந்தும் நடத்தையிலிருந்தும் வெளிப்படட்டும். நம்முடைய வார்த்தைகள் மக்களை நன்மையின் பக்கம் அழைக்கட்டும்; நம்முடைய குணம் அந்த அழைப்பிற்கு அழகிய சாட்சியாக இருக்கட்டும்.

அல்லாஹ் நம்முடைய குறைகளை நமக்குத் தெளிவாக உணரச் செய்து, அவற்றைத் திருத்திக்கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தை வழங்குவானாக!

நம்முடைய தஃவாவை ஏற்றுக்கொள்வானாக! நம்முடைய முயற்சிகளுக்கு நன்மையை வழங்குவானாக! நம்முடைய வார்த்தைகளால் மக்களுக்கு நன்மை ஏற்படச் செய்வானாக!

தஃவா கடுமையாக வீழ்ச்சியடையக் காரணமாகும் 10 தவறுகள்

தலைப்பு: நாம் செய்யும் தவறுகளால் நம்முடைய தஃவா வீரியமற்று போகிறதா?

மக்களை அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தின் பக்கம் அழைக்கும் தஃவா பணி, நம்முடைய சில தவறான அணுகுமுறைகளால் பலவீனமடையலாம். அதற்குக் காரணமாக அமையக்கூடிய பத்து விஷயங்களைப் பார்ப்போம்.

1. சொல்வது ஒன்று, செய்வது ஒன்று

மக்களிடம் தொழுகையைப் பற்றிப் பேசிவிட்டு, நாமே தொழுகையில் அலட்சியமாக இருப்பது; நல்லொழுக்கத்தைப் போதித்துவிட்டு, நம்முடைய நடத்தையில் அதைக் கடைப்பிடிக்காமல் இருப்பது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: அஸ்ஸஃப் 61:2–3.

2. கடுமையான பேச்சும் மோசமான அணுகுமுறையும்

மக்களுடைய தவறுகளைத் திருத்துகிறோம் என்ற பெயரில் அவர்களை அவமானப்படுத்துவது, கோபமாகப் பேசுவது, மற்றவர்களின் மனதைப் புண்படுத்துவது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: ஆலு இம்ரான் 3:159.

3. ஆதாரமின்றி மார்க்கத்தைப் பேசுவது

குர்ஆன் வசனம் அல்லது ஹதீஸின் ஆதாரத்தைச் சரிபார்க்காமல் செய்திகளைப் பரப்புவது; நபி ﷺ கூறாத ஒன்றை அவர்கள் கூறியதாகச் சொல்வது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: அல்-இஸ்ரா 17:36.

4. தன்னை மட்டுமே சரியானவர் என்று நினைப்பது

தன்னுடைய கருத்துதான் எப்போதும் சரி என்றும், மற்றவர்கள் அனைவரும் தவறானவர்கள் என்றும் கருதுவது. தவறு சுட்டிக்காட்டப்பட்டாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பது.

பாடம்: தஃவா அழைப்பாளருக்கு அறிவுடன் பணிவும் அவசியம்.

5. இயக்கப் பற்றை உண்மைக்கு மேலாக வைப்பது

தன்னுடைய இயக்கத்தில் இருப்பவர்கள் செய்த தவறுகளை நியாயப்படுத்திவிட்டு, மற்றவர்கள் செய்த அதே தவறுகளைக் கடுமையாக விமர்சிப்பது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: அல்-மாயிதா 5:8 — நீதியாக நடந்துகொள்ளுமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான்.

6. பிற முஸ்லிம்களை இழிவுபடுத்துவது

மார்க்கக் கருத்து வேறுபாடுகளைக் காரணமாகக் கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் கேலி செய்வது, அவதூறு பேசுவது, வெறுப்பை வளர்ப்பது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: அல்-ஹுஜுராத் 49:10–11.

7. புகழையும் பதவியையும் தேடி தஃவா செய்வது

மக்கள் தன்னைப் பாராட்ட வேண்டும், தன்னைப் பெரிய அறிஞராகக் கருத வேண்டும், தன்னைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் மார்க்கப் பணியைச் செய்வது.

பாடம்: தஃவாவின் அடிப்படை நோக்கம் அல்லாஹ்வின் திருப்தியாக இருக்க வேண்டும்.

8. கேள்வி கேட்பவர்களை அவமானப்படுத்துவது

ஒருவர் மார்க்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள கேள்வி கேட்டால், அவரை முட்டாள் என்று சொல்வது அல்லது அவருடைய அறியாமையைப் பொதுமக்கள் முன்னால் கேலி செய்வது.

பாடம்: கேள்வி கேட்பவரை அவமானப்படுத்தாமல், அவருடைய சந்தேகத்தை அறிவுடனும் பொறுமையுடனும் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.

9. குடும்பத்தினரிடம் நல்ல முன்மாதிரியாக இல்லாமல் இருப்பது

வெளியில் மக்களுக்கு நல்ல அறிவுரை கூறிவிட்டு, வீட்டில் மனைவி, பிள்ளைகள் மற்றும் குடும்பத்தினரிடம் மோசமாக நடந்துகொள்வது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: அத்தஹ்ரீம் 66:6 — உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தினரையும் நரக நெருப்பிலிருந்து காத்துக்கொள்ளுங்கள்.

10. மக்களைத் திருத்த முயன்று, தன்னைத்தானே திருத்த மறப்பது

மற்றவர்களுடைய குறைகளை மட்டும் தேடிக்கொண்டிருந்து, தன்னுடைய தவறுகளை ஆராயாமல் இருப்பது; தன்னுடைய பேச்சு, நடத்தை, நோக்கம் ஆகியவற்றைச் சுயபரிசோதனை செய்யாமல் இருப்பது.

குர்ஆன் ஆதாரம்: அல்-ஹஷ்ர் 59:18 — ஒவ்வொருவரும் நாளைக்காகத் தாம் எதை முன்கூட்டியே அனுப்பியிருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கட்டும்.

🎙️ உரையில் அழுத்தமாகச் சொல்ல வேண்டிய முடிவுரை

“அன்பான சகோதரர்களே! தஃவா பலவீனமடைவதற்குக் காரணம் மற்றவர்கள் மட்டுமல்ல; நம்முடைய தவறுகளும் அதற்குக் காரணமாக அமையலாம். நம்முடைய பேச்சு, நடத்தை, கோபம், ஆணவம், இயக்கப் பற்று, ஆதாரமற்ற செய்திகள் ஆகியவை மக்களை மார்க்கத்திலிருந்து வெறுப்படையச் செய்யக்கூடும்.

எனவே, நாம் மக்களைத் திருத்துவதற்கு முன்பு நம்மை நாமே திருத்திக்கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு, குர்ஆன் மற்றும் ஆதாரப்பூர்வமான சுன்னாவின் அடிப்படையில் நம்முடைய நடத்தையைச் சீரமைக்க வேண்டும்.

நாம் மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்கிறோம்; நம்முடைய தவறுகளால் அவர்களை மார்க்கத்திலிருந்து விலகச் செய்யக்கூடாது!”

நிறைவுத் துஆ

யா அல்லாஹ்! எங்களுடைய உள்ளங்களைச் சீர்படுத்துவாயாக!

யா அல்லாஹ்! நாங்கள் அறிந்தவற்றின்படி செயல்படுவதற்கும், அறியாதவற்றை அறிந்துகொள்வதற்கும் எங்களுக்கு உதவி செய்வாயாக!

யா அல்லாஹ்! எங்களுடைய நாவுகளுக்கு உண்மையையும், உள்ளங்களுக்கு இக்லாஸையும், நடத்தைக்கு அழகிய ஒழுக்கத்தையும் வழங்குவாயாக!

யா அல்லாஹ்! நாங்கள் பிறருக்கு அறிவுரை கூறும்போது, முதலில் எங்களை நாங்களே சீர்படுத்திக்கொள்ள உதவி செய்வாயாக!

யா அல்லாஹ்! எங்களுடைய தஃவாவை ஏற்றுக்கொள்வாயாக! எங்களுடைய தவறுகளை மன்னிப்பாயாக! எங்களுடைய குடும்பத்தினருக்கும் சமூகத்தினருக்கும் நேர்வழியை வழங்குவாயாக!

யா அல்லாஹ்! எங்களுடைய பேச்சையும் செயல்களையும் உன்னுடைய திருப்திக்காக மட்டுமே ஆக்குவாயாக!

ஆமீன்! யா ரப்பல் ஆலமீன்!