முன்மாதிரி பெற்றோர்கள்

 எனது தந்தை தனது ஸகாத்தை விநியோகிக்கும் விதம் - என்னுள் ஏற்பட்ட தாக்கம்

அவர் கூறினார்: "நான் சிறுவனாக இருந்தபோது, எனது தந்தை தரையில் அமர்ந்து வெள்ளை உறைகளில் (Envelopes) பணத்தைப் பிரித்து வைப்பதைக் காண்பேன். ஒவ்வொரு உறையிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை வைத்துவிட்டு, அந்த உறையில் தகுதியுள்ள நபரின் பெயரை எழுதுவதற்கு என்னை உதவிக்கு அழைப்பார். தந்தை தனக்கு அருகிலுள்ள ஒரு குறிப்பேட்டைப் பார்த்து, நபரின் பெயர், குடும்பம் மற்றும் அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய தொகை ஆகியவற்றை வாசிப்பார். பின்னர் அந்த உறைகளை உரியவர்களிடம் கொண்டு போய் சேர்ப்பார்."

சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்து அந்த நினைவுகளை மீட்டெடுத்த அவர் தொடர்ந்தார்: "ஒவ்வொரு ரமலானிலும் தந்தை செய்யும் இந்தச் செயல் என் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர் எப்போதும் என்னிடம் கூறுவார்: 'மகனே! இந்தப் பணம் எனக்குரியது அல்ல, இது ஏழைகளுக்கும் தேவையுடையவர்களுக்கும் உரிய ஸகாத் பணம்'. நான் வளர்ந்த பிறகு, ஒவ்வொரு ரமலானிலும் எனது ஸகாத்தை முறையாக நிறைவேற்றுவதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவனாக மாறினேன்."

மற்றொரு நண்பரைப் பற்றி எனக்குத் தெரியும். அவர் தனது தாயுடன் சேர்ந்து ரமலான் மாதத்தில் நோன்பு திறக்கும் (இஃப்தார்) உணவுகளைத் தயாரிப்பார். ஏழைகள் இருக்கும் இடங்களுக்குச் சென்று தினமும் 250-க்கும் மேற்பட்ட உணவுப் பொட்டலங்களை விநியோகிப்பார்கள். அந்த நண்பர் சொன்னார்: "நான் வளர்ந்த பிறகு எனது தாய் இறந்துவிட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் செய்த அந்தப் பணியை நான் இன்றும் தொடர்கிறேன். ஒவ்வொரு ரமலானிலும் உணவு தயாரித்து, என் தாய் எந்தெந்த ஏழைகளின் வீடுகளுக்குச் சென்றார்களோ, அதே வீடுகளுக்கு இன்றும் நான் கொண்டு செல்கிறேன்."

பெற்றோர்கள் செய்யும் தன்னார்வத் தொண்டு மற்றும் தர்ம காரியங்களைச் சிறுவயதிலேயே பார்க்கும் பிள்ளைகள், வளர்ந்த பிறகு அவர்களைப் போலவே மாறுகிறார்கள் என்பதற்கு இதுபோன்ற பல கதைகள் உள்ளன. சிறுவயதிலேயே குழந்தைகளுக்கு அறப்பணிகள் மற்றும் பிறருக்கு உதவும் மனப்பான்மையை ஊட்டுவது அவர்களின் ஆளுமையை (Personality) வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இது அவர்களிடம் பல நற்பண்புகளை வளர்க்கிறது:

1- பரிவு மற்றும் இரக்கம்: ஏழைகள் மற்றும் தேவையுடையவர்கள் மீது இரக்கம் கொள்ளவும், 'கருணை' என்ற தத்துவத்தை நடைமுறையில் புரிந்து கொள்ளவும் இது உதவுகிறது.

2- நன்றி உணர்வு: பிறரது கஷ்டத்தைப் பார்க்கும்போது, தங்களுக்குக் கிடைத்துள்ள உணவு, உடை, இருப்பிடம் மற்றும் பாதுகாப்பு போன்ற அருட்கொடைகளை (Blessings) எண்ணி அவர்கள் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துவார்கள்.

3 - சமூகத் திறன்: கஷ்டப்படுபவர்களிடம் இன்சொல் பேசுவது, அவர்களை ஆறுதல்படுத்துவது போன்ற சமூகத் திறன்களை (Social Skills) இது வளர்க்கிறது. இது குழந்தைகளின் 'சமூக நுண்ணறிவை' (Social Intelligence) மேம்படுத்துகிறது.

4- பொறுப்புணர்வு: பிறரைப் பற்றிச் சிந்திப்பதன் மூலம் ஒரு பொறுப்புள்ள குடிமகனாக வளர்கிறார்கள். வறுமையை ஒழிக்கத் தேவையான தீர்வுகளைச் சிந்திக்கும் ஆற்றல் அவர்களுக்குக் கிடைக்கிறது.

5- சுயமரியாதை மற்றும் தன்னம்பிக்கை: சமூகத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற எண்ணம் அவர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கையைத் தருகிறது. இது அவர்களைச் சோம்பேறிகளாக மாறாமல் சுறுசுறுப்பாக இருக்கச் செய்கிறது.

6- உடல் நலம்: திரைகளுக்கு முன்னால் (Mobile/TV) அமர்ந்து நேரத்தை வீணடிப்பதையும், மின்னணு விளையாட்டுகளுக்கு அடிமையாவதையும் தவிர்த்து, உடல் ரீதியான நற்செயல்களில் ஈடுபட இது தூண்டுகிறது.

பெற்றோர்கள் முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்து காட்டும் இத்தகைய நற்செயல்களே பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தைச் சீராக்குகின்றன. ஜகாத் விநியோகிக்கும் தந்தையைப் பார்த்த மகனும், உணவு வழங்கிய தாயைப் பார்த்த நண்பனும் இதற்குச் சிறந்த சான்றுகள்.

- கலாநிதி ஜாஸிம் அல் முதவ்வஃ -