ஆசிரியர்" ஒரு பொறுப்பு!

 "ஆசிரியர்" என்பது ஒரு தொழில் அல்ல; ஒரு புனிதப் பொறுப்பு!

"ஒரு நல்ல ஆசிரியர் ஆயிரம் புத்தகங்களை விட மேலானவர்" என்று கூறப்படுவது காரணமற்றதுமல்ல.

ஏனெனில், ஓர் ஆசிரியர் அறிவை மட்டும் பகிர்வதில்லை; மாறாக அவர்  மனிதர்களை உருவாக்குகிறார்.

இன்று ஒரு வகுப்பறையில் அமர்ந்திருக்கும் மாணவரே நாளைய சமூகத்தின் மருத்துவர், நீதிபதி, ஆசிரியர், பொறியியலாளர், நிர்வாகி, அரசியல்வாதி, தொழிலதிபர், விஞ்ஞானி அல்லது ஒரு நல்ல பெற்றோர் என்ற பரிணாமத்தைப் பெறுகிறார். 

அந்த மாற்றத்தின் அடித்தளத்தை அமைப்பவர் ஆசிரியரே.

எனவே, ஓர் ஆசிரியரின் ஒழுக்கம் என்பது தனிப்பட்ட குணம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் முக்கிய அடித்தளமாகும்.

ஓர் ஆசிரியரின் உண்மையான அழகு அவரது உடையிலோ, பதவியிலோ இல்லை; அவரது ஒழுக்கத்திலும், பண்பிலும், பொறுப்புணர்விலும் இருக்கிறது.

ஆசிரியர் ஒழுக்கம் என்பது...

♦ நேரந்தவறாமை.

♦ பொறுப்புணர்வுடன் கடமையாற்றுதல்.

♦ எளிமை, உண்மை, நேர்மை, பொறுமை, தன்னடக்கம், இனிய பேச்சு,  சுத்தமான மற்றும் கண்ணியமான தோற்றம் போன்ற  முன்மாதிரியான வாழ்க்கை முறையைப் பேணல்.

♦ வகுப்புகளுக்கு முன்கூட்டியே தயாராக வருதல்.

♦ பாடத்திட்டத்தை முழுமையாக நிறைவு செய்தல்.

♦ கடமையை அலட்சியப்படுத்தாமை.

♦ தேவையற்ற விடுப்புகளைத் தவிர்த்தல்.

♦ மாணவர்களின் பெறுபேறுகளை நேர்மையாக மதிப்பிடுதல்.

♦ மாணவர்களிடம் அன்பும் கருணையும் காட்டுதல்.

♦ சாதி, மதம், பாலினம், பொருளாதார நிலை போன்ற எந்த அடிப்படையிலும் பாகுபாடு காட்டாதிருத்தல்.

♦ மாணவர்களின் தனிப்பட்ட தகவல்களையும் நம்பிக்கையையும் பாதுகாத்தல்.

♦ மாணவர்களின் சுயமரியாதையைக் காக்கும் வகையில் நடந்து கொள்ளுதல்.

♦ உடல் தண்டனை, மிரட்டல், அவமானப்படுத்தல், இழிவான வார்த்தைகள், கேலி போன்றவற்றை முற்றிலும் தவிர்த்தல்.

♦ ஒவ்வொரு மாணவரின் திறமையையும் கண்டறிந்து ஊக்குவித்தல்.

♦ பலவீனமான மாணவர்களைப் புறக்கணிக்காமல் முன்னேற்றுதல்.

♦ மாணவர்களின் பாதுகாப்பையும் நலனையும் முதன்மைப்படுத்துதல்.

♦ அதிகாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தாதிருத்தல்.

♦ கல்வி மட்டுமன்றி மனிதநேயம், ஒழுக்கம், பொறுப்பு, நாட்டுப்பற்று, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு போன்ற வாழ்க்கை மதிப்புகளையும் கற்பித்தல்.

♦ அரசியல், மத, இன வெறுப்புகளை வகுப்பறைக்குள் கொண்டு வராதிருத்தல்.

♦ தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டு தனது அறிவையும் கற்பித்தல் திறனையும் புதுப்பித்துக் கொள்ளுதல்.

♦ கல்வியை ஒரு சேவையாகக் கருதி, மாணவர்களின் முழுமையான வளர்ச்சிக்காக அர்ப்பணிப்புடன் செயல்படுதல்.

♦ பெற்றோர், சக ஆசிரியர்கள், அதிபர் மற்றும் சமூகத்துடன் நல்லுறவை பேணுதல்.

♦ தேவையற்ற போட்டி, பொறாமை, வதந்திகளைத் தவிர்த்தல்.

♦ மாணவரின் நலனுக்காக இணைந்து செயல்படுதல்.

♦ சமூக வலைத்தளங்களிலும் ஆசிரியருக்குரிய கண்ணியத்தையும் பொறுப்பையும் பேணுதல்.

 

என்ற ரீதியில் ஒரு முன்மாதிரியான வாழ்க்கை முறையை ஒட்டு மொத்தமாய் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. 

ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் தம்மைத் தாமே தினமும் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய கேள்வி:

"இன்று நான் கற்பித்த பாடத்தை விட, என் நடத்தை என் மாணவர்களுக்கு என்ன கற்றுக் கொடுத்தது?"

ஒரு மாணவன் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பாடங்களை மறந்துவிடலாம். ஆனால், ஓர் ஆசிரியர் தன்னிடம் எவ்வாறு நடந்துகொண்டார் என்பதை வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்கமாட்டான்.

ஆசிரியர் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும், செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், மாணவர்களின் மனதில் விதையாகப் பதிகின்றன. 

ஓர் ஆசிரியரின் ஒரு நல்ல வார்த்தை ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடும். அதேபோல், ஒரு கடுமையான வார்த்தை ஒரு குழந்தையின் தன்னம்பிக்கையை உடைக்கக்கூடும். அதனால், ஓர் ஆசிரியர் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் செயற்பட வேண்டும். 

ஆசிரியர் ஒழுக்கம் காக்கப்படும் இடத்தில் கல்வியின் கண்ணியம் பாதுகாக்கப்படும்; கல்வியின் கண்ணியம் பாதுகாக்கப்படும் இடத்தில் ஒரு சிறந்த சமூகம் உருவாகும் என்பது நிதர்சனம். 

ஆனால்...

மாற்றத்தை உருவாக்க நினைக்கும் ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் ஓர் அமைதியான போராட்டத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலையே இங்குள்ளது.  

எல்லா ஆசிரியர்களும் பாடங்களை மட்டும் கற்பிப்பதற்காக இந்தத் தொழிலுக்குள் வருவதில்லை. சில ஆசிரியர்கள் ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கையை மாற்ற வேண்டும் என்ற கனவோடு வகுப்பறைக்குள் நுழைகிறார்கள். 

மாணவர்கள் நல்ல மனிதர்களாகவும், சிந்திக்கும் குடிமக்களாகவும், பொறுப்புள்ள சமூக உறுப்பினர்களாகவும் வளர வேண்டும் என்பதே அவர்களின் இலட்சியமாக இருக்கும்.

ஆனால், அந்த உயர்ந்த நோக்கங்களை நடைமுறைப்படுத்த முயலும் போது, எல்லாப் பாதைகளும் எப்போதும் எளிதாக இருப்பதில்லை.

சில நேரங்களில் நிர்வாகக் கட்டுப்பாடுகள்,  நடைமுறைகள், அலட்சியப் போக்குகள், அநாவசிய தலையீடுகள், வளங்களின் பற்றாக்குறை, நேர வரம்புகள்,  தேவையற்ற ஆவணப் பணிகள், சமூகத்தின் சிந்தனைப் பாங்குகள், தனிநபர் மனப்பான்மைகள், தவறான புரிதல்கள் போன்றவை மாற்றத்தை உருவாக்க விரும்பும் ஓர் ஆசிரியரின் புதுமையான சிந்தனைகளுக்குத் தடையாக அமைகின்றன; அவரது உற்சாகத்தைக் குறைக்கின்றன.

"ஓர் ஆசிரியரின் கைகளைக் கட்டிவிட்டு, மாணவர்களின் எதிர்காலம் ஏன் மாறவில்லை என்று நாம் கேட்க முடியாது."

உண்மையில் ஒரு நல்ல ஆசிரியரின் மிகப் பெரிய சவால் மாணவர்களைக் கற்பிப்பது அல்ல; நல்ல மாற்றம் ஏன் அவசியம் என்பதை சமூகத்திற்கு நிரூபிப்பது தான்.

இவ்வாறிருக்க, 

பலராலும் எதிர்க்கப்படும் பல நல்ல முயற்சிகளே பின்னாட்களில் சிறந்த முன்னுதாரணங்களாக மாறியுள்ளன என்பது வரலாறு.

எனவே, ஓர் ஆசிரியரின் உண்மையான வலிமை தடைகள் இல்லாத பாதையில் நடப்பதில் இல்லை; தடைகள் இருந்தாலும் மாணவர்களின் நலனை முன்னிறுத்தி, பொறுமையுடனும் தொழில்முறை ஒழுக்கத்துடனும் தனது பணியைத் தொடர்வதில்தான் இருக்கிறது.

ஒவ்வொரு கல்வி நிறுவனமும் ஓர் உண்மையை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்:

"ஒரு நல்ல ஆசிரியரை உருவாக்குவது பட்டமல்ல; அவரை நம்பும் நிர்வாகமும், அவரைப் புரிந்துகொள்ளும் சமூகமும், அவருக்கு வழங்கப்படும் தொழில்முறை சுதந்திரமும் தான்."

எனவே, ஆசிரியரின் நல்ல சிந்தனைகளைத் தடுக்காதீர்கள்; அவற்றை வழிநடத்துங்கள்.

புதுமையைப் பயப்படாதீர்கள்; பொறுப்புடன் ஊக்குவியுங்கள்.

ஆசிரியரை கண்காணிப்பதால் மட்டும் தரமான கல்வி உருவாகாது; ஆசிரியருக்கு சிந்திக்கும் சுதந்திரமும், செயற்படும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும்போது தான் கல்வி உயிர்ப்படையும்.

 

அந்த வகையில், 

ஓர் ஆசிரியரின் நல்ல சிந்தனை இன்று ஒரு வகுப்பறையை மாற்றலாம்; நாளை ஒரு சமூகத்தையே மாற்றலாம்.

"மாற்றத்தை விரும்பும் ஆசிரியர்களை விமர்சிப்பதற்கு முன், அவர்கள் மாற்ற நினைப்பது யாருடைய எதிர்காலம் என்பதை ஒரு முறை சிந்தித்துப் பார்ப்பது சிறப்பு."

சிபாறா இயாஸ்,

2026.07.24